Γνωρίζουμε πολύ καλά, πόσο μακριά από τους πραγματικές ανάγκες βρίσκεται το σύστημα υγείας, ποσό αντιλαϊκό είναι το ασφαλιστικό σύστημα.
ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΕΠΙΠΛΟΠΟΙΩΝ ΞΥΛΟΥΡΓΩΝ ΚΑΙ ΣΥΝΑΦΩΝ ΕΙΔΩΝ
ΔΕΥΤΕΡΑ 14 ΙΟΥΝΙΟΥ 9:00 ΣΤΟΝ ΟΑΕΕ ΤΡΙΚΑΛΩΝ
ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ
ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΟΥ ΕΙΣΟΔΗΜΑΤΟΣ ΜΑΣ ΣΤΗΝ ΑΣΘΕΝΕΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΑΤΥΧΗΜΑ
ΕΝΙΣΧΥΣΗ ΤΟΥ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ ΤΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ
Δεν έχουμε το «δικαίωμα» να αρρωστήσουμε, γιατί το ταμείο δε καλύπτει αποζημίωση για όσες ημέρες αδυνατούμε να εργαστούμε σε περίπτωση ασθένειας. Το χαμένο εισόδημα δεν αναπληρώνεται και υποχρεωνόμαστε να εργαζόμαστε ακόμα και άρρωστοι.
Το ίδιο και σε περίπτωση εργατικού ατυχήματος. Η αποζημίωση ξεκινά µετά από ένα µήνα απουσίας από την εργασία. Πως θα επιβιώσουμε μέχρι τότε; Ο απαραίτητος χρόνος ανάρρωσης δεν µπορεί να τηρηθεί γιατί οι υποχρεώσεις τρέχουν, τα χρέη διογκώνονται. Μισό-αποθεραπευμένοι υποχρεωνόμαστε να ξανάπαμε στην δουλειά. Και αν υπάρχουν χρέη στο ασφαλιστικό ταμείο δεν χορηγείται ούτε αυτή η μίζερη αποζημίωση. Οι προϋποθέσεις αυτές έχουν τεθεί με στόχο να µειώσουν µε τεχνητό τρόπο τους δικαιούχους και δεν προσφέρουν καμία λύση.
Η «άδεια» από την εργασία, για ασθένεια ή ατύχηµα, που αποτελεί μια ζωτική ανάγκη για τους αυτοαπασχολούμενους, δεν έχει κανένα περιεχόµενο με τα µέτρα που ισχύουν.
Απαιτούμε αλλαγή των αντιλαϊκών ρυθµίσεων
Η υποβάθµιση της πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας μας υποχρεώνει είτε να στηθούμε στις ατελείωτες ουρές των εξωτερικών ιατρείων των νοσοκοµείων, είτε να καταφύγουµε στους ιδιώτες, με την συνεπακόλουθη οικονομική αιµορραγία. Ο εκβιασμός είναι απροκάλυπτος και η υγεία μας γίνεται χρυσοφόρο εμπόρευµα.
Σήμερα, με την κατάσταση που επικρατεί στο δημόσιο σύστημα υγείας, λόγω τους κυβερνητικής πολιτικής για την πανδημία, που έχει μετατρέψει σχεδόν κάθε νοσοκοµείο σε νοσηλευτικό ίδρυμα «µιας νόσου», η κατάσταση χειροτέρεψε. Συνάδελφοί µας με χρόνια νοσήματα ή σοβαρά προβλήματα υγείας βρίσκονται σε αδιέξοδο. Πέφτουν στα νυχιά του ιδιωτικού τοµέα της υγείας, που κερδοσκοπεί εκµεταλλευόμενο κάθε επείγουσα ανάγκη περίθαλψης, κάθε χρόνια ασθένεια που απαιτεί τακτική νοσηλεία.
Καταγγέλλουµε τη πολιτική περικοπής δαπανών για την Δηµόσια Υγεία.
Η κατάσταση Θα γίνει ακόμα χειρότερη με την είσοδο των ασφαλιστικών εταιρειών στο ασφαλιστικό σύστημα με τους περιωνύμους «τρεις πυλώνες» που έχουν θεσµοθετηθεί. Οι ασφαλιστικές εταιρείες και τα συμβόλαιά τους, δεν βοήθησαν κανένα αυτοαπασχολούµενο, κανέναν εργαζόμενο στην διάρκεια της πανδηµίας.
Οι πολιτικές εµπορευματοποίησης του σωστήματος υγείας που έχουν συµφωνηθεί από τις κυβερνήσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι αυτές που οδήγησαν τα δηµόσια συστήµατα υγείας σε τραγικά αδιέξοδα.
Είναι οι πολιτικές, που σε συνθήκες πανδημίας, παίζουν στα ζάρια την υγεία του λαού τροφοδοτούν τα αλλεπάλληλα |οεκσοννη και τις απαγορεύσεις.
Σήµερα είµαστε πιο έµπειροι. Η πανδημία απέδειξε το παρασιτικό ρόλο του ιδιωτικού τοµέα της υγείας αλλά και την ανεπάρκεια κάθε ιδιωτικού συστήµατος ασφάλισης.
Η υγεία και η κοινωνική ασφάλιση δεν είναι εμπόρευµα
Η κοινωνική ασφάλιση, η Δηµόσια Υγεία, η στοιχειώδης προστασία της όταν αδυνατούµε να εργαστούµε από ασθένεια και ατύχημα, δε μπορεί να µπαίνει στη ζυγαριά κόστους- οφέλους.
Καλούμε τα σωματεία να διεκδικήσουµε:
‘ Πλήρη αποζημίωση από την πρώτη µέρα, και όχι µετά από 30 μέρες, σε περίπτωση ατυχήµατος κατά την εργασία, και για όλο το χρονικό διάστηµα που απαιτείται μέχρι την πλήρη αποκατάσταση της υγείας.
. Πλήρη αποζημίωση από την πρώτη µέρα σε περίπτωση ασθένειας, όταν απαιτείται η απουσία από την εργασία, που δεν υπάρχει σήμερα για τους αυτοαπασχολουµένους, και για όλο το χρονικό διάστηµα µέχρι την πλήρη αποκατάσταση της υγείας.
. Κατάργηση της ασφαλιστικής ενημερότητας για τις αποζηµιώσεις λόγω ασθένειας ή ατυχήµατος.
. Αναστολή των υποχρεώσεων σε ασφαλιστικό ταμείο, εφορία ΔΕΚΟ και Τράπεζες για όσο
διάστηµα ο αυτοαπασχολούµενος παραμένει εκτός εργασίας.
. Δωρεάν σύγχρονη ιατροφαρµακευτική και νοσοκομειακή περίθαλψη για όλους.
. Κατάργηση τους εισφοράς για την υγεία.
. Πρόωρη – αναπηρική σύνταξη για όσους καταστούν ανίκανοι για εργασία.
. Βαρέα και ανθυγιεινά ένσηµα σε όσους κλάδους και για όποια επαγγέλματα είναι κατοχυρωµένα για τους εργαζόμενους, µε µείωση του συντάξιμου χρόνου κατά 5 χρόνια, και εισφορές επιδοτούμενες
κατά ένα μέρος από τον κρατικό προϋπολογισμό.
