Μια φυσική ομορφιά της Κρήτης
«Είναι αλήθεια ότι η Καλαμπάκα και η Καλαμαύκα μοιάζουν και στην ονομασία και στο φυσικό τους ανάγλυφο και αυτοί ήταν οι δύο λόγοι που με οδήγησαν να καταθέσω την πρόταση της αδελφοποίησης στους δύο δημάρχους, που την έχουν αποδεχτεί και περιμένω να την υλοποιήσουν.
Αυτή την περίοδο, η ύπαιθρος στην Καλαμαύκα, μετά τις καλές βροχές που έπεσαν εφέτος – που πλησιάζουν στο χωριό μας τα 600 χιλιοστά – αφού είχε προηγηθεί μια μεγάλη περίοδος ξηρασίας 5-6 χρόνων, έχει αρχίσει να αποκτά και πάλι το πράσινο χρώμα της ελπίδας.
Οι 40 πηγές της Καλαμαύκας έχουν ανοίξει όλες, άλλες περισσότερο και άλλες λιγότερο, και το χωριό μας αποκτά και πάλι την ομορφιά του. Αυτά τα νερά των πηγών, το πράσινο και το πέτρινο τοπίο των “Μετεώρων” είναι η ταυτότητά μας. Η Καλαμαύκα τούτο το Πάσχα θυμίζει παλιές καλές εποχές, άσχετα αν δεν κατέβηκαν από την Αθήνα όλοι οι ξενιτεμένοι συγχωριανοί μας, γιατί τα έξοδα της μετακίνησης είναι πάρα πολλά.
Εμείς πάντως και εφέτος, με τα νέα παιδιά του Πολιτιστικού Συλλόγου, ετοιμάζουμε να τηρήσουμε τα ήθη και τα έθιμά μας, με αποκορύφωμα το κάψιμο του Ιούδα. Δεν γίνεται παραδοσιακό Πάσχα χωρίς φουνάρα μετά το “Χριστός Ανέστη”», ανέφερε ο κ. Πιτυκάκης.
Η πρόσφατη ισχυρή νεροποντή στο Μακρύ Λιβάδι Καλαμαύκας αποτέλεσε αφορμή για τον σχηματισμό εντυπωσιακών καταρρακτών στο ρέμα του Χαυγά, τους οποίους ο φυσιολάτρης δάσκαλος έσπευσε να απαθανατίσει.
«Τα νερά αυτά κατέβηκαν μέχρι τον Καλαμαυκιανό ποταμό και από εκεί έφτασαν στον ταμιευτήρα των Μπραμιανών. Εκεί ψηλά, μετά τις βροχές, βλέπεις τους αμπελώνες να ανοίγουν και να πρασινίζει ολόκληρος ο ορεινός όγκος. Ανθισμένοι ασπάλαθοι, ο κρητικός έβενος (κουρμουτσούλι), και τα μελίσσια να περιμένουν τη γύρη που τους έλειψε τα προηγούμενα χρόνια της ανομβρίας.
Η φύση επιστρέφει στα καλύτερά της και μας θυμίζει τις παλιές καλές εποχές.
Προσπάθησα να επισκεφτώ και τις 40 πηγές της Καλαμαύκας – όπως στου Θεριού την Κουφάλα, το Κεφαλοβρύσι, τα Νεριά, τον Άγιο Γεώργιο στον Χαυγά, τους Κολυμπητές, το Ψαθοχάμπασο, τη Γούλα, το Γεράκι, τον Κισσό, την Παπαδιά, το Κάτω Φράμα, το Χλιό, την Αμμούδα, τα Σκυφιά και άλλες μικρότερες στις Αορίτικες πλαγιές.
Τα τελευταία χρόνια είχαν στερέψει και οι κάτοικοι είχαν σταματήσει να καλλιεργούν τα μποστάνια τους. Φέτος ξεκίνησαν και πάλι να καλλιεργούν», πρόσθεσε.
Η αναγέννηση στη φύση δίνει ώθηση στη μελισσοκομία
Οι μελισσοκόμοι του Νομού Λασιθίου, σε μία από τις πιο άνυδρες περιοχές της Ελλάδας, είχαν φτάσει τα τελευταία χρόνια της ξηρασίας στο χείλος της καταστροφής, καθώς τα μελισσοκομικά φυτά είχαν ξεραθεί και οι μέλισσες δεν έβρισκαν τροφή.
«Αυτό που βλέπουμε φέτος την Άνοιξη, σε σύγκριση με τα τελευταία έξι χρόνια, είναι η μέρα με τη νύχτα. Έχουμε πολύ καλή ανθοφορία, οι μέλισσες δουλεύουν κανονικά και η χρονιά θα είναι καλύτερη, αν δεν υπάρξει κάποιο απρόοπτο.
Πράγματι, όλες οι πηγές στην Καλαμαύκα έχουν ανοίξει, αλλά το νερό είναι λιγότερο από παλαιότερα. Πιστεύω ότι σημαντικό ρόλο έχει παίξει το φράγμα Αποσελέμη. Από τότε που τα νερά του Οροπεδίου Λασιθίου δεν εμπλουτίζουν τον υπόγειο υδροφόρο ορίζοντα, έχουν μειωθεί και τα νερά των πηγών της περιοχής.
