Οι ημέρες της Γης μεγαλώνουν κατά περίπου 1,7 χιλιοστά του δευτερολέπτου κάθε 100 χρόνια.
Όταν η βαρύτητα της Σελήνης τραβάει τη Γη, αυτό προκαλεί την διόγκωση των ωκεανών προς τα έξω, δημιουργώντας παλίρροιες.
Ωστόσο, όταν η Γη περιστρέφεται, η παλιρροιακή διόγκωση δεν βρίσκεται ακριβώς κάτω από τη Σελήνη. Αντίθετα, είναι λίγο μπροστά από αυτό.
Αυτό ουσιαστικά δημιουργεί ένα είδος «βαρυτικής διελκυστίνδας» και επειδή η παλιρροιακή διόγκωση είναι μπροστά από τη Σελήνη, τραβά τη Σελήνη προς τα εμπρός στην τροχιά της.
Αναπηδώντας λέιζερ από τους καθρέφτες, η απόσταση από τη Σελήνη μπορεί να μετρηθεί με μεγάλη ακρίβεια.
«Αν και τα 3,78 εκατοστά μπορεί να μην φαίνονται πολλά, αυτή η μικρή διαφορά για αρκετά μεγάλο χρονικό διάστημα θα μπορούσε να επηρεάσει τη ζωή στη Γη, κάνοντας τον πλανήτη να επιβραδύνει», δήλωσε στο BBC η διαστημικός επιστήμονας Δρ Μάγκι Άντεριν-Πόκοκ.
«Στην πρώιμη Γη, όταν η Σελήνη σχηματίστηκε πρόσφατα, οι μέρες ήταν πέντε ώρες, αλλά με το φαινόμενο πέδησης της Σελήνης να λειτουργεί στη Γη τα τελευταία 4,5 δισεκατομμύρια χρόνια, οι μέρες έχουν επιβραδυνθεί στις 24 ώρες που γνωρίζουμε τώρα και θα συνεχίσουν να επιβραδύνουν στο μέλλον».
«Η διάρκεια μιας ημέρας, ή με άλλα λόγια η ταχύτητα περιστροφής του πλανήτη, παίζει μεγάλο ρόλο στη σταθερότητά του».
Προειδοποίησε: «Με παρόμοιο τρόπο, καθώς η περιστροφή της Γης επιβραδύνεται, ολόκληρος ο πλανήτης μας μπορεί να αρχίσει να ταλαντεύεται αργά και αυτό θα έχει καταστροφικές επιπτώσεις στις εποχές μας».
Αν και «η ανθρώπινη φυλή δεν έχει πολλά να φοβηθεί», η επιστήμονας σημειώνει ότι «τα περισσότερα ζώα δεν είναι τόσο ευπροσάρμοστα και αν αυτές οι αλλαγές συνέβαιναν γρήγορα λόγω μιας ασταθούς πλανητικής ταλάντωσης, τότε τα περισσότερα ζώα δεν θα μπορούσαν να εξελιχθούν αρκετά γρήγορα ώστε να πέσουν σε χειμερία νάρκη ή να μεταναστεύσουν χωρίς κίνδυνο».
Όπως και να έχει…έχουμε λίγο χρόνο ακόμα μέχρι να συμβούν όλα αυτά…
