Σε μια σημαντική συνεργασία για τον πολιτισμό προχώρησαν, ο Δήμος Τρικκαίων και η Εθνική Λυρική Σκηνή. Ο Δήμαρχος Τρικκαίων κ. Ν. Σακκάς και ο Καλλιτεχνικός Διευθυντής της ΕΛΣ κ Γ. Κουμεντάκης υπέγραψαν «Μνημόνιο Συνεργασίας μεταξύ Δήμου Τρικκαίων και Εθνικής Λυρικής Σκηνής» που περιγράφει το πλαίσιο αυτής της συνεργασίας.
Σύμφωνα με Μνημόνιο,
τα συμβαλλόμενα μέρη συνεργάζονται
– για την επέκταση της προσβασιμότητας του έργου της ΕΛΣ σε ένα ευρύτερο κοινό
– για την προώθηση του σκοπού και του ρόλου της ΕΛΣ μέσω της γνωριμίας του ευρύτερου κοινού με την όπερα και τον χορό.
– με ένταξη του Δήμου Τρικκαίων στο δίκτυο συνεργαζόμενων φορέων της ΕΛΣ
– με δυνατότητες ανάπτυξης μελλοντικών δράσεων και συνεργασιών.
Η συνεργασία προωθήθηκε με την πρωτοβουλία της Δ/νσης Παιδείας, Πολιτισμού και Αθλητισμού του Δήμου Τρικκαίων.
Το πεδίο των δράσεων αφορά τη συνεργασία της Εθνικής Λυρικής Σκηνής με τους καλλιτεχνικούς, πολιτιστικούς και εκπαιδευτικούς φορείς του Δήμου Τρικκαίων, προκειμένου:
- σε χώρους που θα παραχωρεί ο Δήμος, να παρουσιάζονται οι καλλιτεχνικές της παραγωγές, οι εκπαιδευτικές και οι κοινωνικές της δράσεις (με τις δαπάνες και την ευθύνη να βαραίνουν την ΕΛΣ).
- να πραγματοποιούνται κοινές δράσεις, συνεργασίες και συμπαραγωγές όπερας, χορού, μουσικού θεάτρου κ.α., καθώς επίσης και εκπαιδευτικά και κοινωνικά προγράμματα.
Ηδη μάλιστα υπάρχει σαφής χρονικός ορίζοντας, για τα πρώτα δείγματα της συνεργασίας. Τον ερχόμενο Νοέμβριο (του 2025) θα δοθούν οι πρώτες παραστάσεις για το κοινό και για μαθητές/τριες, με ελεύθερη είσοδο για το κοινό. Η μία παράσταση είναι οπερέτα και η δεύτερη είναι μουσικό θέατρο για παιδιά και νέους.
Οι παραστάσεις
«ΘΕΛΩ ΝΑ ΔΩ ΤΟΝ ΠΑΠΑ!» Του Θεόφραστου Σακελλαρίδη
Το έργο «Θέλω να δω τον Πάπα!» σε μουσική διεύθυνση Νίκου Βασιλείου και μέσα από τη σκηνοθετική ματιά της πολυσχιδούς Νατάσας Τριανταφύλλη. Την αποκατάσταση της ενορχήστρωσης και την προσαρμογή της για μικρό σύνολο υπογράφει ο Γιάννης Μπελώνης, ενώ τη δραματουργική επεξεργασία και διασκευή η Έλενα Τριανταφυλλοπούλου.
Συμμετέχει ένα εκλεκτό καστ διακεκριμένων μονωδών και εννεαμελές μουσικό σύνολο.
Στην οπερέτα «Θέλω να δω τον Πάπα!» (1920), που προκάλεσε έντονες αντιδράσεις την εποχή της, ξεδιπλώνεται στο έπακρο η σύγχρονη αστική θεματολογία του Θεόφραστου Σακελλαρίδη. O συνθέτης υπογράφει και το λιμπρέτο του έργου, το οποίο αποτελεί διασκευή στα καθ’ ημάς της φάρσας του Μωρίς Εννεκέν Οικιακές χαρές (1894) με πρωταγωνιστές ένα νεόνυμφο αστικό ζευγάρι η σχέση του οποίου διαταράσσεται όταν, κατά τη διάρκεια του γαμήλιου ταξιδιού τους στη Ρώμη, η νεαρή σύζυγος εκφράζει την επιθυμία να δει από κοντά τον Ποντίφικα!
Ύφος, γλώσσα, χαρακτήρες, μουσική και ρυθμός αποκαλύπτουν έναν σαγηνευτικό σκηνικό κόσμο όπου σατιρίζονται αξιοθαύμαστα η υποκρισία και η υπερβολή, η επιδειξιμανία αλλά και η άκριτη εξιδανίκευση κάποιων κοινωνικών θεσμών. Ένας γάμος, οι προσδοκίες των νεονύμφων και των συγγενών τους και ο Πάπας που… ποτέ δεν εμφανίζεται αλλά παραμένει αφανής πρωταγωνιστής καθ’ όλη τη διάρκεια του έργου, για να μας θυμίζει ότι συχνά η σύγχυση, το μπέρδεμα και οι παγίδες των κατεστημένων αξιών αποτελούν αναπόσπαστα κομμάτια της ανθρώπινης επιθυμίας.
Μουσικό θέατρο για παιδιά και νέους
Σιωπή, ο βασιλιάς ακούει
Του Νίκου Κυπουργού
Εμπνευσμένο από το παραμύθι του Χανς Κρίστιαν Άντερσεν Τα καινούρια ρούχα του βασιλιά, το έργο Σιωπή, ο βασιλιάς ακούει αποτελεί μια ιδεώδη εισαγωγή στον υπέροχο κόσμο της μουσικής για παιδιά κάθε ηλικίας.
Το σπινθηροβόλο μιούζικαλ Σιωπή, ο βασιλιάς ακούει του Νίκου Κυπουργού, ένα από τα δημοφιλέστερα έργα του σύγχρονου ελληνικού μουσικού θεάτρου, που θα γοητεύσει το κοινό με το χιούμορ, την ποιητική του φλέβα και την ανατρεπτική του διάθεση.
Το έργο, σε λιμπρέτο του Θωμά Μοσχόπουλου, παρουσιάζεται στη ευρηματική σκηνοθεσία του Θοδωρή Αμπαζή, γνωστού για μια σειρά από σκηνοθετικές προτάσεις που συγχωνεύουν αξεδιάλυτα το μουσικό με το θεατρικό στοιχείο, και στελεχώνεται με μια εξαιρετική διανομή λαμπερών λυρικών ερμηνευτών και τη συμμετοχή πενταμελούς μουσικού συνόλου.
Η θεματολογία, οι διασκεδαστικές ερμηνείες και η εξαιρετικά άμεση μουσική γραφή κάνουν τις βασικές έννοιες της μουσικής να μεταδίδονται απευθείας ακόμη και στο αμύητο κοινό, σαν παιχνίδι.
