Για εμένα η Μαγνησία λειτουργούσε πάντα σαν… μαγνήτης! Κυριολεκτικά! Αθηναία γέννημα θρέμμα, το τσιμέντο και η έλλειψη ηρεμίας, με οδηγούσε στην ανάγκη να αναζητήσω τοποθεσίες με θάλασσα και γαλήνη! Πρωτογνώρισα το Πήλιο και τον Βόλο στις αρχές της δεκαετίας του 90. Μαγεύτηκα!
Από τότε έγινε στόχος μου να αποκτήσω μια στέγη στα μέρη αυτά! Ήθελα να ζυμωθώ με τον τόπο, όχι σαν τουρίστρια αλλά σαν κάτοικος. Ο στόχος μου κατακτήθηκε μια δεκαετία μετά, όταν μαζί με τον άντρα μου Θανάση Καλογερόπουλο, αποφασίσαμε να αφιερώνουμε ποιοτικό χρόνο από τη ζωή μας στον τόπο αυτό!
Από τότε έχουμε ζήσει αμέτρητα καλοκαίρια στον Άγιο Στέφανο αλλά και χειμώνες στην Μακρινίτσα! Όλες οι εμπειρίες μου έχουν χρώμα θαλασσί και γεύση αλμύρας! Γέλια και χαρούμενες φωνές παιδιών! Τι ωραία να μεγαλώνουν τα παιδιά όλο το καλοκαίρι σε τέτοιο περιβάλλον!
Το κέφι των ανθρώπων πηγάζει από τον ήλιο και τη θάλασσα, στοιχεία απαραίτητα για την πνευματική και ψυχική ισορροπία. Ευθύς μόλις πατώ το πόδι μου η άρση του άγχους της πρωτεύουσας είναι αυτονόητη! Ακόμη και οι δυσκολίες και στεναχώριες αντιμετωπίζονται διαφορετικά, γιατί η φύση λειτουργεί θεραπευτικά.
Η θέα είναι ανεμπόδιστη από όλο το Πήλιο! Τα μικρά χωριουδάκια άλλοτε κάτασπρα από το χιόνι και άλλοτε καταπράσινα ,αμετάβλητα στο χρόνο, σε μεταφέρουν σε άλλους αιώνες! Πως να μην εμπνευστούν τόσοι λογοτέχνες, ζωγράφοι, γλύπτες, μουσικοί!
Θυμάμαι ,την πρώτη φορά που ήπια νερό από τις πηγές ανεβαίνοντας προς Μακρινίτσα ήθελα να γεμίσω μια ολόκληρη δεξαμενή να την πάρω μαζί μου στην Αθήνα!!! Η αυτονομία στον πρωτογενή τομέα είναι αξιοσημείωτη. Καθώς εκτός από την καλλιεργήσιμη γη, το νερό των πηγών, τα βότανα τα φρούτα, και η θάλασσα προμηθεύει ικανή τροφή.
Τι να πρωτοθυμηθώ αλήθεια! Δεν θα ξεχάσω ποτέ την εικόνα των δελφινιών του Παγασητικού να περνούν ολόκληρο κοπάδι μπροστά μου, πίνοντας καφέ στη βεράντα μου! Δέος! Εδώ ο άνθρωπος ξανά μαθαίνει να συνυπάρχει και να επικοινωνεί με κάθε άλλη ζωή.
Μια άλλη μνήμη που θα μπορούσε να είναι οδυνηρή – αυτή του κορωνοιού- σε μένα φάνταζε σαν μια περίοδος παρατεταμένων διακοπών. Πέρασα ολόκληρη την καραντίνα στον Άγιο Στέφανο. Ανακάλυψα μονοπάτια για πεζοπορία, ήχους που δεν είχα συνειδητοποιήσει ότι υπάρχουν και κυρίως μια φύση που ανέκαμπτε από την κατάχρηση! Ξέχασα την άγρια πραγματικότητα για λίγο.
Πιστεύω πως οι λέξεις είναι αδύνατον να γίνουν εικόνες. Είναι αδύνατον να περιγράψουν την μαγεία. Γι΄ αυτό όλα αυτά τα χρόνια φιλοξενούμε φίλους και τους δείχνουμε τον τόπο, χωρίς να λέμε πολλά! Όλοι μένουν εκστασιασμένοι από την ομορφιά! Την ομορφιά που πρώτοι οι αρχαίοι επέλεξαν σοφά ως τόπο διαμονής τους. Εμείς ως συνεχιστές τους ας τον αφήσουμε όρθιο και περήφανο. Ας γίνεται η χρήση του με σύνεση και φειδώ. Κάνω έκκληση σε όλους όσοι λαμβάνουν αποφάσεις, να αναλογιστούν τις επιπτώσεις που επισημαίνουν επιστήμονες, από την τοποθέτηση LNG στον Παγασητικό. Η ανθρωπογενής καταστροφή, δυστυχώς δεν είναι πια αναστρέψιμη. Τουλάχιστον ας μην την επισπεύσουμε. Ας παγώσει ο χρόνος εδώ. Δεν έχει μείνει πολύς…
Η Ηρώ Μουκίου
H Ηρώ Μουκίου, είναι ηθοποιός – Μεταφράστρια- Καθηγήτρια της Ανώτερης Σχολής Δραματικής Τέχνης « Έκτη Τέχνη».
Γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα. Απόφοιτος Ανώτερης Σχολής Δραματικής Τέχνης Μαίρης Βογιατζή Τράγκα. Μεταπτυχιακά σεμινάρια σε Ελλάδα και εξωτερικό. Εχει λάβει μέρος σε πολλές θεατρικές παραστάσεις για κάποιες από τις οποίες βραβεύτηκε . (Η φωνή της Λουντμίλα. Ο καλός άνθρωπος του Σε τσουαν. Πρόσφατα η ΕΡΤ την βράβευσε για το συνολικό καλλιτεχνικό της έργο στο Δηπεθε Λάρισας) . Συμμετείχε σε πολλές κινηματογραφικές ταινίες και τηλεοπτικές σειρές.
Διετέλεσε πρόεδρος και καλλιτεχνική διευθύντρια του ΔηΠεΘε Λάρισας (Θεσσαλικό Θέατρο).
Έχει μεταφράσει θεατρικά έργα από Αγγλικά και Ιταλικά. Διδάσκει αγωγή του λόγου και υποκριτική σε ανώτερες σχολές Δραματικής Τέχνης.
Πηγή: Περιοδικό Volos City του Ομίλου Καρεκλίδη
