Η Γερμανία μετέτρεψε μια τεχνητή λίμνη στη Βαυαρία σε έναν τεράστιο πλωτό ηλιακό σταθμό με ένα χαρακτηριστικό που κεντρίζει το ενδιαφέρον των ειδικών και των ενεργειακών εταιρειών, καθώς τα πάνελ του δεν παράγουν περισσότερο ηλεκτρικό ρεύμα κατά τις ώρες της μέγιστης ηλιοφάνειας, αλλά τις στιγμές που η ενέργεια καταναλώνεται περισσότερο.
Το έργο βρίσκεται στη λίμνη ενός παλιού λατομείου χαλικιού στην περιοχή Στάρνμπεργκ, εντός των εγκαταστάσεων της Kieswerk Jais, και αναπτύχθηκε από τη γερμανική εταιρεία SINN Power. Ο σταθμός έχει ισχύ 1,87 megawatt και καταλαμβάνει λιγότερο από το 5% της επιφάνειας της λίμνης.
Το πιο αξιοσημείωτο στοιχείο είναι ο σχεδιασμός των ηλιακών συλλεκτών. Αντί να τοποθετηθούν με κλίση και προσανατολισμό προς τον νότο, όπως συμβαίνει στις περισσότερες φωτοβολταϊκές εγκαταστάσεις, εδώ έχουν τοποθετηθεί κάθετα και με προσανατολισμό από την ανατολή προς τη δύση, σχηματίζοντας ένα είδος μακριών πλωτών φραχτών πάνω στο νερό.
Η τεχνολογία που τράβηξε τα βλέμματα: Κάθετα πάνελ για τις ώρες αιχμής
Ο στόχος δεν ήταν απλώς η παραγωγή περισσότερης ενέργειας, αλλά η παραγωγή της σε στιγμές πιο χρήσιμες για το ηλεκτρικό δίκτυο και τη βιομηχανική κατανάλωση. Τα πάνελ διπλής όψης αξιοποιούν καλύτερα το φως τις πρώτες πρωινές και απογευματινές ώρες, ακριβώς όταν πολλές συμβατικές ηλιακές εγκαταστάσεις μειώνουν την απόδοσή τους. Με αυτόν τον τρόπο, η ενεργειακή παραγωγή κατανέμεται με πιο ισορροπημένο τρόπο κατά τη διάρκεια της ημέρας.
Σύμφωνα με όσα εξήγησε ο διευθυντής της SINN Power, Φίλιπ Σιν, το σύστημα επιδιώκει να παράγει ηλεκτρική ενέργεια όταν οι συμβατικοί σταθμοί είναι σταματημένοι, μια στρατηγική ιδιαίτερα χρήσιμη για τη μείωση της ενεργειακής εξάρτησης κατά τις ώρες αιχμής της κατανάλωσης.
Κατά τις πρώτες εβδομάδες λειτουργίας, ο σταθμός κατάφερε να παράγει περισσότερες από 100 MWh, ακόμη και υπό φθινοπωρινές μετεωρολογικές συνθήκες, και επέτρεψε τη μείωση έως και 70% του ηλεκτρικού ρεύματος που το λατομείο αγόραζε από το δίκτυο.
Μια λίμνη που έγινε πλωτός σταθμός
Η εγκατάσταση περιλαμβάνει περίπου 2.600 ηλιακά πάνελ που επιπλέουν στο νερό μέσω μιας ειδικής δομής που ονομάζεται SKipp Float, σχεδιασμένης να αντέχει τον άνεμο, τα κύματα και τις διακυμάνσεις της στάθμης της λίμνης.
Η τεχνολογία χρησιμοποιεί ένα είδος βυθισμένης καρίνας που σταθεροποιεί τις μονάδες και τους επιτρέπει να κινούνται ελαφρώς, ώστε να απορροφούν καλύτερα τα φορτία του ανέμου και να αποφεύγονται οι δομικές ζημιές. Επιπλέον, το σύστημα εκμεταλλεύεται μια επιφάνεια που έχει ήδη αλλοιωθεί από τη βιομηχανική δραστηριότητα, αποφεύγοντας την κατάληψη γεωργικών εκτάσεων, φυσικών χώρων ή οικοδομήσιμων ζωνών.
