Ο χορός των Γερόντων πολεμιστών με τις… γκλίτσες είναι ένα έθιμο δεκαετιών που αναβιώνει στο Γαρδίκι Ασπροποτάμου τον Δεκαπενταύγουστο. Στο χορό λαμβάνουν μέρος ηλικιωμένοι, οι οποίοι, τάχα, αναπαριστούν πολεμικές στιγμές , με όπλο την γκλίτσα, όπως μας εξηγεί ο Νίκος Δαδιώτης.
Για πολλά χρόνια τώρα , τον χορό “σέρνει” ένας απ’ τους ελάχιστους κτηνοτρόφους της περιοχής , που πλησιάζει στη ένατη δεκαετία της ζωής του , ο συμπαθής Ηλίας Μπουντούρης.
Σύμφωνα με τον Κωνσταντίνο Κωτσονάσιο “ο χορός καθιερώθηκε μετά το 1922 από τους πολεμιστές που γύρισαν από τα μέτωπα των Βαλκανικών πολέμων και της Μ.Ασίας. Όπως και το εκκλησάκι στον παλιό δρόμο που αποτελεί τάμα των επιζώντων και προς τιμή των πολλών νεκρών Γαρδικιωτών. Πολλοί νέοι Γαρδικιώτες μετανάστευσαν στην Αμερική για να αποφύγουν την στράτευση και η πλειοψηφία χάθηκε στην νέα Ήπειρο για πάντα. Όπως και να χει η θυσία του Γαρδικιου από το 1912-22 είναι δυσανάλογη με άλλα του ίδιου μεγέθους χωριά. Στον Β.ΠΠ συνήθως τους Βλάχους το τότε καθεστώς δεν τους έστελνε στην πρώτη γραμμή, για τους γνωστούς λόγους..”.
Φωτό: Βιβή Σδρένια, Aspropotamos
