Η μελέτη, που πραγματοποίησε το King’s College London, είναι η πρώτη που εξετάζει την επίδραση της διαστημικής ηλιακής ενέργειας στην Ευρώπη
Οι ερευνητές, χρησιμοποιώντας ένα προηγμένο υπολογιστικό μοντέλο του ευρωπαϊκού ηλεκτρικού δικτύου, διαπίστωσαν ότι ένα σύστημα συλλεκτών που έχει σχεδιαστεί από τη NASA θα μπορούσε να περιορίσει το συνολικό κόστος παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας κατά 15%, ενώ θα μείωνε τη χρήση μπαταριών πάνω από τα δύο τρίτα.
Το μοντέλο, που κάλυψε 33 χώρες, προσομοίωσε παραγωγή, ζήτηση και αποθήκευση ενέργειας. Ενσωματώνοντας το SBSP, σύμφωνα με τις προβλέψεις της NASA για τη μελλοντική του απόδοση, φάνηκε ότι θα μπορούσε να αντικαταστήσει έως και το 80% των χερσαίων ΑΠΕ.
Όπως σημειώνουν οι επιστήμονες, οι επίγειες ανανεώσιμες πηγές εξαρτώνται από τις καιρικές συνθήκες και χαρακτηρίζονται από διακυμάνσεις κόστους, κάτι που δυσχεραίνει την αξιόπιστη παροχή. Αντίθετα, οι διαστημικοί συλλέκτες θα μπορούσαν να λειτουργούν αδιάλειπτα, προσφέροντας ισχύ αρκετών γιγαβάτ.
Ωστόσο, το μοντέλο δεν συνυπολογίζει τα εμπόδια που σχετίζονται με το διάστημα – όπως η συμφόρηση τροχιών, οι πιθανές διακοπές στη μετάδοση ή η μεταβλητότητα της ακτινοβολίας. Επίσης, η οικονομική βιωσιμότητα ενός τέτοιου εγχειρήματος μέχρι το 2050 θεωρείται αμφίβολη, καθώς το κόστος κατασκευής, εκτόξευσης και συντήρησης είναι ακόμη πολύ υψηλό, εκτός αν υπάρξει σημαντική τεχνολογική πρόοδος.
Παρά τα ρίσκα, ο ίδιος εκτιμά ότι η τεχνολογία έχει σημαντικές δυνατότητες: «Η μετάβαση σε ανανεώσιμες πηγές που αντικαθιστούν τα ορυκτά καύσιμα είναι η πιο κρίσιμη ενέργεια που μπορούμε να κάνουμε. Η διαστημική ηλιακή ενέργεια μπορεί να προσφέρει συνεχή, καθαρή ισχύ και να συμβάλει ουσιαστικά στον στόχο του μηδενικού ισοζυγίου εκπομπών».
