Το σπήλαιο ανακαλύφθηκε στις αρχές της δεκαετίας του 1990, αλλά νεότερη ανάλυση στα ανθρώπινα λείψανα έδειξε ότι οι θάνατοι ήταν αποτέλεσμα ανθρωποθυσίας στον Θεό της Βροχής
@ancientorigins
Στις αρχές της δεκαετίας του 1990, μια έρευνα αποκάλυψε μια μεγάλη συλλογή ανθρώπινων οστών από το Σπήλαιο του Αίματος, πολλά από τα οποία έδειξαν στοιχεία οδυνηρών τραυματισμών τη στιγμή του θανάτου.
Τώρα, μια νέα ανάλυση των λειψάνων διαπίστωσε ότι οι τραυματισμοί προέκυψαν από τελετουργικό διαμελισμό που έλαβε χώρα κατά τη διάρκεια μιας θυσίας πριν από περίπου 2.000 χρόνια.
Για παράδειγμα, ένα θραύσμα κρανίου που προήλθε από την αριστερή πλευρά του μετώπου έφερε στοιχεία ότι κάποιος το χτύπησε με ένα εργαλείο που μοιάζει με τσεκούρι και το οστό του ισχίου του παιδιού βρέθηκε με παρόμοιο σημάδι.
Επιπλέον, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι τα οστά ήταν διάσπαρτα στο δάπεδο του σπηλαίου και τοποθετημένα με περίεργους, ίσως τελετουργικούς τρόπους.
Αυτή και ο συνάδελφός της, βιοαρχαιολόγος Michele Bleuze, παρουσίασαν τα αποτελέσματα της ανάλυσής τους στο ετήσιο συνέδριο της Εταιρείας Αμερικανικής Αρχαιολογίας τον Απρίλιο.
Το Σπήλαιο του Αίματος ανακαλύφθηκε για πρώτη φορά τη δεκαετία του 1990 κατά τη διάρκεια της Περιφερειακής Έρευνας Σπηλαίων Petexbatun, η οποία προσπάθησε να εξερευνήσει τις υπόγειες δομές κάτω από την αρχαία πόλη των Μάγια Dos Pilas.
Το συγκεκριμένο σπήλαιο τράβηξε την προσοχή των ανασκαφέων επειδή περιείχε μια εντυπωσιακά μεγάλη συλλογή ανθρώπινων οστών με σημάδια διαμελισμού και τραυματισμών.
Είναι ενδιαφέρον ότι το Σπήλαιο του Αίματος μπορεί να προσεγγιστεί μόνο μέσω ενός μικρού ανοίγματος που κατεβαίνει σε ένα χαμηλό πέρασμα που οδηγεί σε μια πισίνα νερού.
Λόγω της δομής του, το σπήλαιο πλημμυρίζει για το μεγαλύτερο μέρος του έτους και είναι προσβάσιμο μόνο κατά τη διάρκεια της ξηρής περιόδου μεταξύ Μαρτίου και Μαΐου.
Αυτό θα ίσχυε και κατά τη διάρκεια των Μάγια, οδηγώντας τον Frianco και τον Bleuze να πιστέψουν ότι τα υπολείμματα θυσίας μέσα στο σπήλαιο ήταν μια προσφορά στον θεό της βροχής, Chaac.
Οι Μάγια συνήθως εκτελούσαν ανθρωποθυσίες ως τρόπο εξευμενισμού των θεών σε περιόδους κρίσης, όπως η ξηρασία.
Οι ερευνητές σημειώνουν ότι οι απόγονοι των Μάγια εξακολουθούν να ασκούν ένα παρόμοιο τελετουργικό σήμερα.
Στις 3 Μαΐου, ή την ημέρα του Τιμίου Σταυρού, οι άνθρωποι επισκέπτονται σπηλιές για να προσευχηθούν για βροχή και καλή συγκομιδή στο τέλος της ξηρής περιόδου.
Αλλά δεν υπάρχει καμία θυσία σε αυτόν τον σύγχρονο εορτασμό.
