Οι πλάκες της Βόρειας Αμερικής και της Ευρασίας δεν έχουν ολοκληρώσει τη διάσπαση, αντίθετα απ’ ότι πιστεύαμε μέχρι σήμερα
Ένας από τους ερευνητές ο Δρ Jordan Phethean, λέκτορας στην Επιστήμη της Γης στο Πανεπιστήμιο του Derby, εργάστηκε με μία παγκόσμια ομάδα, από την Ελβετία, την Ιταλία και τις ΗΠΑ, για να μελετήσει τι βρίσκεται κάτω από τα ηφαιστειακά στρώματα της Ισλανδίας. Η μελέτη δημοσιεύεται στο Gondwana Research.
Οι ερευνητές βρήκαν ομοιότητες μεταξύ μιας περιοχής στην Αφρική γνωστής ως περιοχή Afra και του σχηματισμού της Ισλανδίας.
Αμφισβητώντας τις ηπείρους της Γης
Πολλοί γεωλόγοι πίστευαν κάποτε ότι οι πλάκες της Βόρειας Αμερικής και της Ευρασίας έσπασαν πλήρως πριν από περίπου 52 εκατομμύρια χρόνια.
Τώρα βλέπουν συνεχιζόμενη ένταση που, αν επιβεβαιωθεί, θα μπορούσε να συγχωνεύσει τη Βόρεια Αμερική και την Ευρώπη σε ένα ενιαίο μεγάλο σώμα.
«Στην πραγματικότητα, εξακολουθούν να τεντώνονται και να διαλύονται», εξήγησε ο Δρ Phethean. Αυτή η επανερμηνεία αμφισβητεί την καθιερωμένη διδασκαλία μας για το πώς εξελίχθηκαν οι ήπειροι.
Οι ειδικοί υποψιάζονται ότι η Ισλανδία μπορεί να κρατήσει θραύσματα βυθισμένου ηπειρωτικού φλοιού κάτω από παχύ, ηφαιστειακό πέτρωμα, γεγονός που υποδηλώνει ότι η γεωλογική ιστορία της περιοχής είναι πιο περίπλοκη από ένα απλό σενάριο θερμού νέφους.
Αυτή η ιδέα θεωρείται ως ένας ασυνήθιστος παραλληλισμός με την περιοχή Afra της Ανατολικής Αφρικής, όπου η ενεργή ρήξη εκθέτει επίσης βαθύτερα στρώματα.
«Μου αρέσει να σκέφτομαι αυτή την έννοια ως το ισοδύναμο της Επιστήμης της Γης για την εύρεση της Χαμένης Πόλης της Ατλαντίδας», δήλωσε ο Δρ Phethean.
Οι ειδικοί πιστεύουν ότι αυτά τα κρυμμένα θραύσματα θα μπορούσαν να συνδέσουν τεκτονικά γεγονότα του παρελθόντος με σύγχρονες γεωφυσικές παρατηρήσεις.
Μια νέα μικροήπειρος αναδύεται
Μια άλλη εντυπωσιακή αποκάλυψη είναι η πρωτο-μικροήπειρος που ανακαλύφθηκε μεταξύ του Καναδά και της Γροιλανδίας. Έχει μήκος περίπου 250 μίλια και βρίσκεται κάτω από το στενό Davis.
Αυτό το μπλοκ πιθανότατα σχηματίστηκε πριν από περίπου 60 εκατομμύρια χρόνια και ρίχνει φως στο πώς οι μεταβαλλόμενες πλάκες διαμορφώνουν μικρότερα κομμάτια γης για εκατομμύρια χρόνια.
Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν δεδομένα βαρύτητας από διαστημικούς δορυφόρους, μαζί με σεισμικές μεθόδους, για να αποκαλύψουν τα όριά του.
Οι επιστήμονες σχεδιάζουν να εκτελέσουν γεωδυναμικές προσομοιώσεις υπολογιστών για να κατανοήσουν πώς εξελίχθηκαν αυτές οι περιοχές με την πάροδο του χρόνου.
Γιατί όλα αυτά έχουν σημασία;
Η αναθεώρηση του τρόπου με τον οποίο βλέπουμε τις ηπείρους και τις δομές τους μπορεί να επηρεάσει την εξερεύνηση φυσικών πόρων, ειδικά για ορυκτά και ορυκτά καύσιμα που σχηματίζονται εκεί όπου μετατοπίζονται οι πλάκες.
Ορισμένες βιομηχανίες χρησιμοποιούν ήδη τη γνώση των αρχαίων ρηγμάτων για να καθοδηγήσουν έργα γεώτρησης και τοπογραφίας.
Η καλύτερη συνειδητοποίηση αυτών των χαρακτηριστικών ενισχύει επίσης την κατανόησή μας για τους σεισμούς και τους ηφαιστειακούς κινδύνους.
Οι περιοχές που αντιμετωπίζουν ενεργό ρήγμα ενδέχεται να αντιμετωπίσουν παραμόρφωση του εδάφους ή άλλους γεωλογικούς κινδύνους που απαιτούν προσεκτική παρακολούθηση.
