Ένας από τους μεγαλύτερους διατροφικούς μύθους βρίσκεται γύρω από την κατανάλωση ξηρών καρπών αλλά και των αλειμμάτων που φτιάχνονται από αυτούς, όπως φυστικοβούτυρο, αμυγδαλοβούτυρο, βούτυρο από κάσιους, φουντούκια κτλ.
Η περιεκτικότητά τους σε λιπαρά, αλλά και το θερμιδικό τους φορτίο όταν καταναλωθούν σε μεγάλες ποσότητες, τα καθιστά μια από τις πιο «παρεξηγημένες» τροφές. Και όμως, τα λιπαρά που περιέχουν οι ξηροί καρποί είναι τα ακόρεστα, κυρίως μονοακόρεστα, κοινώς γνωστά ως τα «καλά» λιπαρά. Καιρός λοιπόν να καταρριφθεί αυτός ο μύθος και να εντάξουμε στο διαιτολόγιό μας τους ξηρούς καρπούς αλλά και τα αλείμματά τους, καθώς έρευνες έχουν συνδέσει τα ακόρεστα λιπαρά που περιέχουν με οφέλη στο καρδιαγγειακό σύστημα, στην μείωση της χοληστερόλης, ακόμη και στην μείωση του σπλαχνικού λίπους, καθιστώντας τα κατάλληλα για τη μείωση του σωματικού βάρους.
Φυστίκι ή Αμύγδαλο;
Οι διαφορές μεταξύ τους όσον αφορά τις θερμίδες ή την γεύση είναι ελάχιστες, παρ’ όλα αυτά με μια πιο λεπτομερή ματιά, το φυστικοβούτυρο περιέχει περισσότερες πρωτεΐνες σε σύγκριση με τα υπόλοιπα αλείμματα, ενώ το αμυγδαλοβούτυρο είναι πιο πλούσια πηγή ασβεστίου, φυτικών ινών, βιταμίνης Ε και μονοακόρεστων λιπαρών. Έτσι η απάντηση στο ερώτημα ποιο άλειμμα ξηρών καρπών να προτιμήσουμε βρίσκεται στο ότι όλα είναι εξίσου υγιεινά, με το αμυγδαλοβούτυρο όμως να υπερτερεί σε κάποια διατροφικά στοιχεία.
Το φυστικοβούτυρο είναι λίγο πιο χαμηλό θερμιδικά και περιέχει περισσότερη πρωτεΐνη, ενώ το αρνητικό του είναι ότι έχει περισσότερα κορεσμένα λιπαρά σε σχέση με το βούτυρο αμυγδάλου. Το βούτυρο αμυγδάλου από την άλλη έχει περισσότερες φυτικές ίνες, που βοηθάνε στην καλύτερη πέψη και λειτουργία του εντέρου. Το σημαντικότερο χαρακτηριστικό του είναι ότι περιέχει σημαντικά περισσότερη βιταμίνη Ε σε σχέση με το φυστικοβούτυρο, η οποία ενισχύει το ανοσοποιητικό σύστημα και δρα σαν αντιοξειδωτικό για την προστασία των κυττάρων από τις ελεύθερες ρίζες. Το βούτυρο αμυγδάλου, επίσης, περιέχει μαγνήσιο και ασβέστιο που βοηθάνε στην καλύτερη λειτουργία των μυών και φαίνεται να συμβάλλουν στη βελτίωση της οστικής πυκνότητας.
