«Θα υπάρξει ένας άλλος τόπος, όπου ο άλλος δεν θα είναι πλέον καταδικασμένος σε θάνατο», γράφει η καθηγήτρια Ψυχολογίας
Snapshot
- Η Φωτεινή Τσαλίκογλου αναδεικνύει τον ψυχικό πόνο των δύο 16χρονων δίδυμων κοριτσιών μετά τη δολοφονία του πατέρα τους, Σταύρου Γεωργίου.
- Τα κορίτσια μεγάλωσαν χωρίς τη μητέρα τους, που επέστρεψε στις Φιλιππίνες όταν ήταν δύο ετών, και έχασαν πρόσφατα τη γιαγιά τους που τα φρόντιζε.
- Τη μέρα της δολοφονίας, οι έφηβες βρήκαν τον πατέρα τους νεκρό, γεγονός που περιγράφεται με έμφαση στο ανθρώπινο δράμα πίσω από το έγκλημα.
- Η ανάρτηση κατακρίνει την υπερπροβολή και εμπορευματοποίηση της είδησης από τα μέσα, που αγνοούν τον πόνο των παιδιών.
- Η ανάρτηση κλείνει με αναφορά σε φράση της Hélène Cixous για έναν τόπο όπου κανείς δεν θα είναι καταδικασμένος σε θάνατο.
Snapshot powered by AI
Με μια ιδιαίτερα συγκινητική ανάρτηση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, η καθηγήτρια Ψυχολογίας και συγγραφέας Φωτεινή Τσαλίκογλου σχολίασε τη δολοφονία του ποινικολόγου Σταύρου Γεωργίου, εστιάζοντας όχι στο έγκλημα καθαυτό, αλλά στο ανθρώπινο δράμα που άφησε πίσω του.
Η κ. Τσαλίκογλου περιγράφει τη ζωή των δύο δίδυμων 16χρονων κοριτσιών του γνωστού ποινικολόγου, υπενθυμίζοντας ότι μεγάλωσαν χωρίς τη μητέρα τους, η οποία επέστρεψε στις Φιλιππίνες όταν εκείνες ήταν μόλις δύο ετών, έχοντας στο πλευρό τους τη γιαγιά τους, η οποία πέθανε πριν από έναν χρόνο.
Στη συνέχεια αναφέρεται στις δραματικές στιγμές της ημέρας της δολοφονίας, όταν οι δύο έφηβες, ανήσυχες επειδή ο πατέρας τους δεν απαντούσε ούτε στο τηλέφωνο ούτε στο γραφείο του, μπήκαν μαζί με τον θυρωρό στον χώρο και τον βρήκαν νεκρό.
Παράλληλα, ασκεί κριτική στον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζεται η είδηση στη σύγχρονη ψηφιακή εποχή, κάνοντας λόγο για υπερπροβολή, εμπορευματοποίηση του σοκ και αδηφάγα αναζήτηση των πιο σκληρών λεπτομερειών, την ώρα που –όπως σημειώνει– ελάχιστοι στέκονται στον ψυχικό πόνο των δύο παιδιών.
«Ποιος συλλογίζεται τον σπαραγμό δύο 16χρονων κοριτσιών;», διερωτάται χαρακτηριστικά.
Η ανάρτησή της ολοκληρώνεται με την αναφορά σε μια φράση της Γαλλίδας φιλοσόφου και φεμινίστριας Hélène Cixous, την οποία παραθέτει τόσο στα γαλλικά όσο και σε ελληνική μετάφραση: «Θα υπάρξει ένας άλλος τόπος, όπου ο άλλος δεν θα είναι πλέον καταδικασμένος σε θάνατο».
Η ανάρτηση της Φωτεινής Τσαλίκογλου
ΔΥΟ ΔΙΔΥΜΕΣ ΔΕΚΑΕΞΑΧΡΟΝΕΣ ΣΗΜΕΡΑ
– Μένουν με τον μπαμπά. Γνωστός ποινικολόγος.
– Δυο χρονών η μαμά τις άφησε κι επέστρεψε στις Φιλιππίνες
– Η γιαγιά γίνεται ο φροντιστής.
– Η γιαγιά πεθαίνει πριν ενα χρονο.
– Χθες ο μπαμπάς ήταν άφαντος.
Οι δίδυμες ανησυχούν. Στο γραφείο δεν απαντά κανείς.
– Ανοίγουν την πορτα μαζι με τον θυρωρό.
-Ο μπαμπας γυμνός σε εμβρυακή στάση μέσα σε μια λίμνη αίματος.
– Ο ψηφιακός πολιτισμός αναλαμβάνει τα υπόλοιπα:Την αξιοποίηση της είδησης, την υπερπροβολή, την ασυγκράτητη αδημονία να φανερωθούν τα αφανέρωτα. Αδηφάγος ηδονή. Το πολύτιμο εμπόρευμα του σοκ και της ανατριχίλας…
ΣΤΗ ΓΗ ΒΡΙΣΚΕΣΑΙ.ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΓΙΑΤΡΕΙΑ
Στο νου μου, σαν ανάσα, φέρνω μια αλλοτινή φράση της σπουδαίας Γαλλίδας φιλοσόφου και φεμινίστριας Hélène Cixous: Il y aura un ailleurs où l’autre n’y sera plus condamné à mort»
«ΘΑ ΥΠΑΡΞΕΙ ΕΝΑΣ ΑΛΛΟΣ ΤΟΠΟΣ [ένα αλλού] ΟΠΟΥ Ο ΑΛΛΟΣ ΔΕΝ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΠΛΕΟΝ ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΜΕΝΟΣ ΣΕ ΘΑΝΑΤΟ»…….
