Η «κραυγαλέα έκφραση του προσώπου» της μούμιας θα μπορούσε να ερμηνευτεί ως πτωματικός σπασμός, μια σπάνια μορφή μυϊκής δυσκαμψίας που συνδέεται με βίαιους θανάτους, υπονοώντας ότι η γυναίκα πέθανε ουρλιάζοντας από αγωνία ή πόνο, σύμφωνα με τη μελέτη
Η Saleem δεν βρήκε επίσης τομές στο σώμα, γεγονός που συμφωνεί με την εκτίμηση που έγινε κατά την αρχική ανακάλυψη ότι ο εγκέφαλος, το διάφραγμα, η καρδιά, οι πνεύμονες, το συκώτι, ο σπλήνας, τα νεφρά και τα έντερα ήταν ακόμη παρόντα.
Η μη αφαίρεση των εσωτερικών οργάνων, σημειώνεται στη μελέτη, ήταν ασυνήθιστη, διότι η κλασική μέθοδος μουμιοποίησης εκείνης της περιόδου περιελάμβανε την αφαίρεση όλων αυτών των οργάνων εκτός από την καρδιά.
Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι η ανώνυμη γυναίκα είχε ύψος 1,54 μέτρα, δηλαδή λίγο πάνω από 1,5 μέτρο, και έπασχε από ήπια αρθρίτιδα της σπονδυλικής στήλης, με τις τομογραφίες να αποκαλύπτουν οστικές εκβλαστήσεις σε ορισμένους σπονδύλους που αποτελούν τη σπονδυλική στήλη. Από το σαγόνι της γυναίκας έλειπαν επίσης αρκετά δόντια, τα οποία πιθανότατα είχαν χαθεί πριν από το θάνατο.
Ωστόσο, η μελέτη δεν ήταν σε θέση να προσδιορίσει την ακριβή αιτία θανάτου.
«Εδώ δείχνουμε ότι ταριχεύτηκε με δαπανηρό, εισαγόμενο υλικό ταρίχευσης», δήλωσε η Saleem σε δελτίο τύπου.
Μόνο λίγες αρχαίες αιγυπτιακές μούμιες έχουν βρεθεί με το στόμα τους ανοιχτό, σημειώνεται στη μελέτη, με τους ταριχευτές να τυλίγουν συνήθως το σαγόνι και το κρανίο για να κρατήσουν το στόμα του νεκρού κλειστό.
Τι αποκαλύπτουν οι τεχνικές μουμιοποίησης
Η Saleem δήλωσε ότι η καλά διατηρημένη φύση της μούμιας, η σπανιότητα και το κόστος του υλικού ταρίχευσης, μαζί με άλλες ταφικές τεχνικές, όπως η χρήση περούκας από χουρμαδιά και δαχτυλίδια που τοποθετήθηκαν στο σώμα, φαίνεται να αποκλείουν μια απρόσεκτη διαδικασία μουμιοποίησης κατά την οποία οι βαλσαμωτές παρέλειψαν να κλείσουν το στόμα της.
Η «κραυγαλέα έκφραση του προσώπου» της μούμιας θα μπορούσε να ερμηνευτεί ως πτωματικός σπασμός, μια σπάνια μορφή μυϊκής δυσκαμψίας που συνδέεται με βίαιους θανάτους, υπονοώντας ότι η γυναίκα πέθανε ουρλιάζοντας από αγωνία ή πόνο, σύμφωνα με τη μελέτη.
Είναι πιθανό, πρότειναν οι συγγραφείς της μελέτης, να μουμιοποιήθηκε μέσα σε 18 έως 36 ώρες από το θάνατό της πριν το σώμα της χαλαρώσει ή αποσυντεθεί, διατηρώντας έτσι τη θέση του ανοιχτού στόματος κατά το θάνατο.
Ωστόσο, η έκφραση του προσώπου μιας μούμιας δεν δείχνει απαραίτητα πώς ένιωθε ένα άτομο κατά τον θάνατό του, σημειώνει η μελέτη.
Διάφοροι άλλοι παράγοντες, συμπεριλαμβανομένης της διαδικασίας αποσύνθεσης, του ρυθμού αφυδάτωσης ή ξήρανσης και της συμπιεστικής δύναμης των περιτυλιγμάτων, θα μπορούσαν να επηρεάσουν την έκφραση του προσώπου μιας μούμιας.
«Οι διαδικασίες ταφής ή οι μεταθανάτιες αλλοιώσεις μπορεί να συνέβαλαν στο φαινόμενο των μούμιων με ουρλιαχτή εμφάνιση», σημειώνουν οι συγγραφείς στη μελέτη.
«Η αιτία ή το πραγματικό ιστορικό ή οι συνθήκες θανάτου αυτής της γυναίκας είναι άγνωστες, συνεπώς η αιτία της ουρλιάζουσας εμφάνισης του προσώπου της δεν μπορεί να καθοριστεί με βεβαιότητα», δήλωσε η Saleem μέσω email.
Sahar Saleem μέσω CNN
Μούμιες με ανοιχτό στόμα
Η «γυναίκα που ούρλιαζε» είχε ταφεί κάτω από τον τάφο του Σενμούτ, αρχιτέκτονα του ναού της αιγυπτιακής βασίλισσας Χατσεψούτ (1479-1458 π.Χ.), η οποίος κατείχε σημαντικές θέσεις κατά τη διάρκεια της βασιλείας της. Πιστεύεται ότι η γυναίκα ήταν συγγενής της Σενμούτ, σύμφωνα με τη μελέτη.
Η ανακάλυψη των λειψάνων της έγινε κατά τη διάρκεια μιας αποστολής με επικεφαλής το Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης στη Νέα Υόρκη και το φέρετρό της εκτίθεται σήμερα εκεί. Το μουμιοποιημένο σώμα της φυλάσσεται στο Αιγυπτιακό Μουσείο του Καΐρου.
Η Saleem δήλωσε ότι είχε μελετήσει στο παρελθόν άλλες δύο μούμιες με ανοιχτό στόμα από την αρχαία Αίγυπτο.
Η πρώτη είναι μια μούμια που πιστεύεται ότι είναι τα λείψανα ενός πρίγκιπα γνωστού ως Pentawere, στον οποίο είχε κοπεί ο λαιμός για τον ρόλο του στη δολοφονία του πατέρα του, Ραμσή Γ’ (1185-1153 π.Χ.). Το σώμα του ήταν ελάχιστα ταριχευμένο, γεγονός που υποδηλώνει έλλειψη φροντίδας στη διαδικασία μουμιοποίησης, ανέφερε η Saleem στην ανακοίνωση.
Η δεύτερη μούμια ήταν μια γυναίκα γνωστή ως πριγκίπισσα Meritamun, η οποία πέθανε από καρδιακή προσβολή, και η ανάλυση της Saleem υπέδειξε ότι το μεγάλο στόμα της οφειλόταν σε μεταθανάτια σύσπαση ή κίνηση του σαγονιού της.
Ο Randall Thompson, καρδιολόγος και καθηγητής ιατρικής στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου του Missouri-Kansas City, ο οποίος έχει μελετήσει αρχαίες μούμιες χρησιμοποιώντας αξονικές τομογραφίες για να μάθει για την προέλευση των καρδιαγγειακών παθήσεων, χαρακτήρισε τη μελέτη χρήσιμη και λεπτομερή. Είπε ότι η προτεινόμενη εξήγηση των συγγραφέων για το ανοιχτό στόμα της μούμιας «βγάζει νόημα».
«Η έρευνά τους μας βοηθά να κατανοήσουμε ποιες ουσίες ήταν διαθέσιμες στην αρχαιότητα και πώς τις χρησιμοποιούσαν οι πρόγονοί μας», δήλωσε ο Thompson, ο οποίος δεν συμμετείχε στη μελέτη.
«Γενικότερα, μπορούμε να μάθουμε πολλά για την υγεία και τις ασθένειες από τη μελέτη των αρχαίων μουμιών», πρόσθεσε.
«Για παράδειγμα, μάθαμε ότι οι καρδιακές παθήσεις δεν είναι καινούργιες, όπως πολλοί άνθρωποι πίστευαν. Είναι κυριολεκτικά παλαιότερη από τον Μωυσή».
Πηγή: CNN
