Το πρώτο του ξεπέταγμα έγινε προ διετίας όταν προσλήφθηκε σε ρόλο υπευθύνου φυσικής κατάστασης από την ομάδα νέων της ΑΕΛ και ενώ είχε προϋπηρεσία σε συλλόγους όπως ο Α.Ο. Τρικάλων και τα Χανιά. Γεγονός το οποίο το βοήθησε να προβάλει το γνωστικό του πεδίο – σε τέτοιο βαθμό – ώστε την αμέσως επομένη να “μετεγγραφεί” στις ακαδημίες του Παναθηναϊκού.
Κάπως έτσι, με την παράδοση που τον θέλει τα τελευταία χρόνια να μετακομίζει συνεχώς, η τρέχουσα σεζόν τον βρήκε λίγο πιο μακριά και συγκεκριμένα στον Περσικό Κόλπο, ώστε να εργαστεί στην FC Al – Qadsiah. Αυτή του την εμπειρία εξιστορεί στην παρούσα συζήτηση…
Συνέντευξη στον Αντώνη Νιανιά
Ερωτηθείς για το πως προέκυψε η ευκαιρία ώστε να φτιάξει τις βαλίτσες του για τη Σαουδική Αραβία, η απάντηση του διατηρεί μεγάλο ενδιαφέρον. Κι αυτό διότι ακολούθησε τα συνηθισμένα βήματα ενός μέσου νέου που επιθυμεί να βγει στην αγορά εργασίας. Με άλλα λόγια βρήκε αγγελία του συλλόγου στην εφαρμογή LinkedIn και προχώρησε σε μία σειρά συνεντεύξεων. Τόσο το καλό του βιογραφικό, όσο και το εχέγγυο που διαθέτει μιλώντας την ισπανική γλώσσα, του δώσανε το διαβατήριο για την Ασία.
Για το αν ήταν δύσκολη απόφαση, αλλά και για τις συνθήκες που συνάντησε εκεί, ανέφερε τα εξής: «Δεν το πολυσκέφτηκα. Έκανα την έρευνα μου, είδα ότι η ομάδα διαθέτει εξαιρετικές εγκαταστάσεις και ικανότατους επιστήμονες, γεγονός πολύ σημαντικό για την προσωπική μου ανέλιξη μέσα από τη συναναστροφή μαζί τους. Εν συνεχεία έψαξα πληροφορίες για την πόλη και συνειδητοποίησα ότι είναι μία εκ των πιο ωραίων στην εν λόγω χώρα. Αν λάβει κανείς υπόψιν πως εργάζεται ακόμη ένας Έλληνας εδώ ο οποίος μου μίλησε με τα καλύτερα λόγια για το τι πρόκειται να αντικρίσω, η επιλογή μου ήταν εύκολη. Προφανώς έπαιξαν λόγο και οι οικονομικές απολαβές…
Εν συνεχεία καλούμενος να περιγράψει την καθημερινότητα του, αλλά και το πως είναι η ζωή στο Χομπάρ, ανέφερε: «Μία τυπική μου μέρα περιλαμβάνει γυμναστήριο και δουλειά στο προπονητικό κέντρο, ενώ αρκετά βράδια μαζευόμαστε στο σπίτι ενός εκ των συναδέλφων… με τον οικοδεσπότη να είναι πάντοτε αυτός ο οποίος μαγειρεύει για τους υπολοίπους. Δε διαφέρει ιδιαίτερα η ρουτίνα με αυτή της Ελλάδας. Όταν υπάρχει περισσότερος ελεύθερος χρόνος θα πάω για καφέ ή σε εστιατόριο για να δειπνήσω, ενώ αραιά και πού θα πραγματοποιήσω μία εξόρμηση στις γύρω περιοχές.
Παράλληλα, η παρουσία μου έχει επιμορφωτικό χαρακτήρα και σε αυτό βοηθάει ο σύλλογος, καθώς διεξάγει εβδομαδιαία workshops, αλλά και μαθήματα αραβικών, ώστε να μάθουμε τη γλώσσα για να μπορούμε να αντιλαμβανόμαστε καλύτερα την ιδιοσυγκρασία του κόσμου».
Εύλογη απορία των περισσοτέρων που σκέφτονται τη ζωή στις αραβικές χώρες, αφορά τις καιρικές συνθήκες που επικρατούν, ζήτημα για το οποίο ανέφερε: «Το καλοκαίρι είναι πράγματι δύσκολα (σ.σ. ζέστη – υγρασία), με αποτέλεσμα ο κόσμος να μην κυκλοφορεί έξω, ωστόσο αυτή την περίοδο είναι ιδανικά. Άπαντες κάνουν τις βόλτες τους, ενώ υπάρχει και μία όμορφη παραλιακή οδός, η οποία αποτελεί σημείο αναφοράς για περπάτημα ή τρέξιμο».
Καθώς η συζήτηση οδεύει προς τη δύση της, δε θα μπορούσε να μη μιλήσει για τα όσα του λείπουν από τη Λάρισα: «Αδιαμφισβήτητα η οικογένεια και οι φίλοι μου. Το καλό είναι ότι με τις βιντεοκλήσεις οι αποστάσεις εκμηδενίζονται, αλλά είναι διαφορετική η διαπροσωπική επαφή. Οι μαζώξεις με τους δικούς μου και η διασκέδαση μαζί τους. Σίγουρα η ελληνική κουζίνα και η μαγειρική της μητέρας μου… ωστόσο τα εστιατόρια καλύπτουν μεγάλη γκάμα φαγητών. Πάνω απ’ όλα όμως η οικογένεια και οι φίλοι».
