Από το 2020 μέχρι σήμερα, 77 γυναίκες δολοφονήθηκαν από πρώην ή νυν συντρόφους-συζύγους, ενώ από τις αρχές του 2026 μετράμε ήδη 7 γυναικοκτονίες. Καλαμάτα, Αίγιο, Δράμα. Τρεις γυναικοκτονίες σε 15 ημέρες! Σύμφωνα με τα στοιχεία, 450 γυναίκες ανά μήνα ζητούν panic button στην Ελλάδα. “Ποια είσαι εσύ πού θα με χωρίσεις; Με ξεφτίλισες. Σε βάζω κάτω και σε πατάω, δεν θα ξαναδείς τα παιδιά σου…”.Και δεν κουνιέται φύλλο. Κανένα ουσιαστικό μέτρο, καμιά εξαγγελία, καμιά θεσμική πρωτοβουλία.
Οι γυναικοκτονίες γίνονται στο πλαίσιο μακράς και σταθερής παρουσίας σχέσεων εξουσίας, σε πολιτισμικές κανονικότητες, σε ιδεολογίες που καθορίζουν ποιος δικαιούται να επιβάλλει και ποιος οφείλει να υπακούει. Κάθε φορά μοιάζει να ενεργοποιείται ένας ιδεολογικός μηχανισμός που δεν λειτουργεί για να ερμηνεύσει το έγκλημα, αλλά για να προστατεύσει το σύστημα αξιών που το γέννησε. Την πατριαρχία.
Στις περισσότερες των περιπτώσεων γίνεται προσπάθεια θυματοποίησης του θύτη και ενοχοποίησης του θύματος. “Δεν μπορεί, κάτι θα έκανε κι αυτή”, “Πώς κυκλοφορούσε έτσι”, “γύρναγε αργά, είπε ένας γείτονας”, “δεν ξέρουμε όλη την αλήθεια”, “κανείς δεν φτάνει εκεί χωρίς λόγο”.
Γι’ αυτό δεν αρκεί μόνο η οργή και η θλίψη μας. Ούτε η αυτονόητη ποινική τιμωρία των γυναικοκτόνων. Οφείλουμε να συγκρουστούμε με όλους τους τρόπους, με τις ιδέες που νομιμοποιούν τον μισογυνισμό και την έμφυλη βία. Με τους θεσμούς που αφήνουν απροστάτευτα τα θύματα. Με εκείνες τις πολιτικές δυνάμεις που επενδύουν στο φόβο, στον σεξισμό, στην ομο(τρανσ)φοβία.
Ζητάμε: Επαρκείς και ενεργές δομές πρόληψης και άμεσης παρέμβασης και δημιουργία ξενώνων σε κάθε δήμο για τις γυναίκες που κινδυνεύουν. Επίδομα στέγασης. Κατάργηση του νόμου Τσιάρα για την υποχρεωτική συνεπιμέλεια των παιδιών. Νομική αναγνώριση του όρου γυναικοκτανία. Κι εμείς; Εμείς έχουμε τα μάτια μας ανοιχτά, δεν “κοιτάζουμε τη δουλεία μας”, δεν σκεφτόμαστε “πού να μπλέκουμε”, νοιαζόμαστε και προστατεύουμε η μία την άλλη. . Η Φυλική Αταξία και αλληλέγγυες γυναίκες θα βρεθούμε τη Δευτέρα 22 Ιουνίου στις 8.00 το βράδυ, στην αρχή του πεζόδρομου της Ασκληπιού για να εκφράσουμε την οργή μας, να ζητήσουμε δικαιοσύνη για εκείνες που δεν είναι πια μαζί μας, να απαιτήσουμε μέτρα αντιμετώπισης της έμφυλης βίας, να σταθούμε η μια δίπλα στην άλλη, να σπάσουμε τη σιωπή!
ΦΥΛΙΚΗ ΑΤΑΞΙΑ – ΦΕΜΙΝΙΣΤΙΚΗ ΟΜΑΔΑ ΤΡΙΚΑΛΩΝ
