Οι περισσότερες χώρες στον κόσμο έχουν από τουλάχιστον μια δική τους ράτσα σκύλου με συγκεκριμένα χαρακτηριστικά από άποψη μορφολογίας και συμπεριφοράς.
Ο Γερμανικός ποιμενικός, ο Ιαπωνικός Ακίτα, ο κινέζικος Τσόου Τσόου, ο αγγλικός Bulldog, ο Καναδέζικος Λαμπραντόρ, ο Ρώσος Μπορζόι και η λίστα δεν τελειώνει ποτέ.
Εμείς ως Ελλάδα ακόμα δεν μπορούμε με γραφειοκρατική σαφήνεια και επίσημες σφραγίδες να πούμε ότι ο Ελληνικός Ποιμενικός είναι μια αναγνωρισμένη ράτσα.
Αυτός ο ευγενικός γίγαντας, ένας σκύλος υπέροχος, πανέξυπνος και ορισμένες φορές τραμπούκος (που ως τσομπάνης οφείλει) μένει ακόμα στα «αλώνια», δίπλα στο κοπάδι του. Μίλησα με τον Πάνο Στεφάνου, υπεύθυνο επικοινωνίας του ΑΡΚΤΟΥΡΟΥ, για την φυλή, τους λόγους μη αναγνώρισής του (ακόμα) αλλά και τις ιδιαιτερότητες αυτού του σκύλου.
«Ο Ελληνικός Ποιμενικός, είναι όντως μια από τις αρχαιότερες ράτσες και θα έπρεπε να έχει διασωθεί. Είναι κρίμα που όλες οι Ευρωπαϊκές χώρες έχουν καταφέρει να αναγνωρίσουν τις φυλές τους, και εμείς στην Ελλάδα όχι.
