Φαίνεται πως ο θόρυβος από τις κόρνες και η οργή των χιλιάδων εκδρομέων που εγκλωβίστηκαν μετά το Πάσχα στις ατελείωτες ουρές της Εγνατίας Οδού, δεν έφτασαν ποτέ στα αυτιά του Υφυπουργού Υποδομών, Νίκου Ταχιάου.
Σε συνέντευξή του στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, ο Υφυπουργός εμφανίστηκε ικανοποιημένος από την πρόοδο των έργων, την ώρα που ο κάποτε σύγχρονος αυτοκινητόδρομος θυμίζει πλέον απέραντο εργοτάξιο με μονοδρομήσεις.
Η «εικονική πραγματικότητα» του Υπουργείου
Ενώ η Ήπειρος και η Βόρεια Ελλάδα βιώνουν καθημερινά την ταλαιπωρία της μίας λωρίδας κυκλοφορίας, ο κ. Ταχιάος αρέσκεται να λέει ότι «στο Υπουργείο Υποδομών και Μεταφορών έχουμε έναν σαφή προσανατολισμό: βάζουμε σε πρώτη προτεραιότητα έργα με εθνικό αποτύπωμα… και άμεσο αποτέλεσμα στην καθημερινότητα του πολίτη».
Το ποιο είναι το «άμεσο αποτέλεσμα» στην καθημερινότητα ενός οδηγού που βλέπει χιλιάδες κολωνάκια να κλείνουν τον δρόμο επί μήνες, μάλλον είναι θέμα ερμηνείας για το Υπουργείο. Και διοδίων για τον παραχωρησιούχο!
Η Εγνατία των παραχωρήσεων
Για το μέλλον του οδικού άξονα, ο Υφυπουργός ήταν σαφής ως προς το γραφειοκρατικό σκέλος, αλλά ασαφής ως προς την ουσία της ταλαιπωρίας:
«Και φυσικά, έχουμε και τις παρεμβάσεις αναβάθμισης του οδικού δικτύου στην Εγνατία Οδό, σε πλαίσιο, πλέον, μίας πολύ απαιτητικής στις υποχρεώσεις της Σύμβασης Παραχώρησης».
Με απλά λόγια, η κυβέρνηση δείχνει τον ιδιώτη παραχωρησιούχο ως υπεύθυνο για την «αναβάθμιση», την ίδια στιγμή που οι οδηγοί αναρωτιούνται αν η «απαιτητική σύμβαση» περιλαμβάνει και το δικαίωμα να ταξιδεύουν σε έναν κανονικό αυτοκινητόδρομο και όχι σε μια στενωπό με πλαστικά κολωνάκια την οποία μάλιστα χρυσοπληρώνουν!
Το «φως» από τον Ε65
Η μόνη είδηση που αφορά τη σύνδεση της περιοχής μας είναι η ολοκλήρωση του βόρειου τμήματος του Ε65:
«Το βόρειο τμήμα του Ε65 βαδίζει προς ολοκλήρωση. Με την οδική σύνδεση Καλαμπάκας – Γρεβενών, ενώνεται ο ΠΑΘΕ με την Εγνατία Οδό και διαμορφώνεται ένας νέος άξονας που ενισχύει τις ασφαλείς μετακινήσεις».
Είναι προφανές ότι στην Αθήνα αγνοούν τη γεωγραφία της απόγνωσης. Το να βαφτίζεις «αναβάθμιση» έναν δρόμο που σε αναγκάζει να πηγαίνεις σημειωτόν, είναι τουλάχιστον προκλητικό.
Οι πολίτες δεν ζητούν αναλύσεις για τις συμβάσεις παραχώρησης, ζητούν να μπορούν να φτάσουν στον προορισμό τους χωρίς να κινδυνεύουν ανάμεσα σε κολωνάκια και έργα που κάποτε θα ξεκινήσουν.
