Πέθανε ο ιερέας Σπύρος Τσιάκαλος, μια προσωπικότητα που έγινε ευρύτερα γνωστή με την προσωνυμία παπά-Τσάκαλος. Την είδηση του θανάτου του έκανε γνωστή ο γιος του, περιγράφοντας έναν άνθρωπο που πάλεψε σε όλη του τη ζωή με το κεφάλι ψηλά.
Έργο ζωής ο Ναός στο Καματερό
Ο Σπύρος Τσιάκαλος γεννήθηκε στα Σιλπιανά (Καταφύλλι) της Αργιθέας και ξεκίνησε να εργάζεται σκληρά από την τρυφερή ηλικία των 12 ετών. Αφού ολοκλήρωσε τις σπουδές του στην Αθωνιάδα Ιερατική Σχολή, χειροτονήθηκε διάκονος στα 20 του και ιερέας μόλις στα 22, ενώ παράλληλα αποφοίτησε από τη Θεολογική Σχολή Αθηνών.
Αν και πέρασε από πολλές γειτονιές του Πειραιά και της Αθήνας, ο Ιερός Ναός Γεννήσεως του Χριστού στο Καματερό αποτέλεσε τον σταθμό της καριέρας του. Όπως αναφέρει ο γιος του, ο παπά-Τσάκαλος ανέλαβε την ανακατασκευή του ναού εκ θεμελίων, μετατρέποντάς τον σε ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα θρησκευτικά τοπόσημα της Αττικής.
Ο γιος του, αποχαιρετώντας τον, σημείωσε: «Ο αγαπημένος μου πατέρας. ο θρυλικός παπά-Τσάκαλος, ο ιερέας Σπύρος Τσιάκαλος από τα Σιλπιανά (Καταφύλλι) της Αργιθέας δεν είναι πια μαζί μας. Έκλεισε τον κύκλο του αγώνα της ζωής του με τον τρόπο που ήθελε ο ίδιος, όρθιος, δυνατός. Έζησε όπως ήθελε να ζήσει, περήφανος, δυναμικός, αγέρωχος, αγωνίστηκε όχι μόνο για τον εαυτό του αλλά και για την κοινωνία και την Εκκλησία. Πίστευε στο Θεό των αδύναμων, των φτωχών, των καταπιεσμένων, αναγνώριζε τα θαύματα που κάνουν οι άνθρωποι με την πίστη και τον αγώνα τους, πόναγε με τον πόνο των άλλων».
Το τελευταίο «αντίο» και η ταφή στην Αργιθέα
Η οικογένειά του, η σύζυγός του Κωνσταντίνα, τα παιδιά και τα εγγόνια του, ετοιμάζονται για το τελευταίο αντίο. Η εξόδιος ακολουθία έχει προγραμματιστεί για την Πέμπτη 7 Μαΐου 2026, στις 12.00 το μεσημέρι, στον ναό που ο ίδιος δημιούργησε στο Καματερό.
Επιθυμία του ιερέα ήταν η ταφή του να γίνει στη γενέτειρά του. Έτσι, την επόμενη ημέρα, την ίδια ώρα, η σορός του θα μεταφερθεί στο χωριό Καταφύλλι της Αργιθέας για τον ενταφιασμό.
Αναφερόμενος στην προσωπική τους απώλεια και τις οικογενειακές στιγμές, ο γιος του πρόσθεσε: «Σύσσωμη η οικογένεια μας, η μητέρα μου Κωνσταντίνα, τα αδέρφια μου Δημήτρης και Σπύρος και τα εγγόνια του Θάλεια, Κωνσταντίνα, Γιάννης, Σπύρος, Γεωργία. Ορέστης και Κίμωνας θα τον θυμόμαστε και θα τον μελετάμε για όσο ζούμε. Η φωτογραφία είναι από τη βάπτιση του εγγονού του Ορέστη, δυστυχώς δε θα μπορέσει να βαπτίσει και το νεότερο εγγονό του τον Κίμωνα».
Η μάχη με τον θάνατο στο Ωνάσειο
Ένα από τα πιο συγκλονιστικά κεφάλαια της ζωής του ήταν η περιπέτεια με την υγεία του, η οποία τον έφερε στο κατώφλι του άλλου κόσμου. Όλα ξεκίνησαν κατά τη διάρκεια ενός γεύματος στην Ερέτρια, όταν υπέστη το πρώτο έμφραγμα.
«Μου ξεβουλώσαν μια αρτηρία αλλά μου είπαν κάτσε κάτω μην σηκώνεσαι. Εκεί που σηκώθηκα, έπεσα κάτω και έπαθα ανακοπή. Έμεινα σε καταστολή δεν ξέρω πόσες μέρες. Ξανά πέφτω κάτω, ξανά ανακοπή… Λένε “είναι πεθαμένος”», περιέγραφε με τον δικό του χαρακτηριστικό τρόπο.
Παρά την κρισιμότητα της κατάστασης, ο Παπατσάκαλος ένιωθε πως δεν είχε έρθει ακόμα η ώρα του:
«Κάποια στιγμή στο Ωνάσειο με θεωρούσαν νεκρό. Εκεί που με θεωρούσαν νεκρό, εγώ αναστήθηκα. Δύο αναστάσεις έγιναν: του Λαζάρου και η δική μου!»
Μάλιστα, μοιράστηκε και μια ανατριχιαστική λεπτομέρεια από εκείνες τις στιγμές: «Εγώ βέβαια άκουγα. Ρώτησα κάποιο γιατρό και μου λέει “οι πεθαμένοι ακούνε και 24 ώρες μετά τον θάνατό τους”».
Η τηλεοπτική πορεία και ο Βασίλης Λεβέντης
Η είσοδός του στον κόσμο των media έγινε μέσα από το Κανάλι 67, στο πλευρό του Βασίλη Λεβέντη. Παρά τα σχόλια που δεχόταν, ο ίδιος είχε ξεκάθαρο στόχο και δεν πτοούνταν από την κριτική.
«Με έλεγαν γραφικό. Εγώ αυτό ήθελα: να βγω στα μέσα και θα τα πούμε αργότερα…», έλεγε, ενώ στην ερώτηση για το αν φοβόταν την έκθεση και το «τσαλάκωμα» της εικόνας του, η απάντησή του ήταν αφοπλιστική: «Όποιος φοβάται, κάθεται σπίτι του!»
ΠΗΓΗ: newsbeast.gr
