Κάθε χρόνο, τέτοια μέρα, θυμάμαι τον εαυτό μου να κάθεται σε ένα θρανίο. Θυμάμαι το άγχος. Την αγωνία. Το βλέμμα των γονιών μου το πρωί πριν φύγω από το σπίτι. Την αίσθηση ότι εκείνες οι λίγες ώρες ήταν μεγαλύτερες από ολόκληρο τον κόσμο.
Χρόνια αργότερα, έζησα την ίδια ημέρα από την άλλη πλευρά. Ως γονιός πλέον.
Και τότε κατάλαβα πως οι Πανελλήνιες δεν είναι μόνο μια εξέταση γνώσεων.
Είναι μια από εκείνες τις σπάνιες στιγμές που ένας νέος άνθρωπος ανακαλύπτει πόσα μπορεί πραγματικά να καταφέρει όταν πιστέψει στον εαυτό του και παλέψει γι’ αυτά.
Σήμερα λοιπόν, πάρτε μια βαθιά ανάσα και δώστε τον καλύτερό σας εαυτό.
Και ΣΙΓΟΥΡΑ όχι για να αποδείξετε ποιοι είστε.
Αλλά για να τιμήσετε την προσπάθεια που σας έφερε μέχρι εδώ.
Καλή σας επιτυχία λοιπόν! Μόλις βγείτε από αυτή την αίθουσα θα είστε, ήδη, νικητές!
