Ο Βυθός ή Ζουρ – Παπά… Ένας θρύλος της περιοχής (Αρχαία Πέλιννα – Πετρόπορο Τρικάλων) αναφέρεται στην Αρχαία Πέλιννα και συγκεκριμένα στο βύθισμα που βρίσκεται πίσω από την εκκλησία της Αγίας Παρασκευής που βρίσκεται πάνω στο λόφο απέναντι από το δημοτικό διαμέρισμα Πετροπόρου. Η δολίνη είναι ένα γεωλογικό φαινόμενο που δημιουργήθηκε πριν χιλιάδες χρόνια.Σύμφωνα με τον Leon Heuze, Γάλλο περιηγητή, η περιοχή ονομαζόταν Φθαίος, ονομασία που ο ίδιος την ετυμολογεί από τη λ. βυθός>β’θός>Φ’θιός, και της δίνει διπλή σημασία, δηλαδή πτώση [=κατάρρευση και αμαρτία], αλλά και Ζούρπαπα [= τρελός παπάς] εξ αιτίας ενός τραγικού μύθου – θρύλου
O θρύλος
«Κάποτε το Γαρδίκι ήταν μια σημαντική πόλη και μια επισκοπή. Στο σημείο, όπου σήμερα ανοίγεται το βάραθρο, βρισκόταν η δημόσια πλατεία. Μια μέρα μεγάλης γιορτής όλος ο πληθυσμός είχε συγκεντρωθεί εκεί. Οι γυναίκες χόρευαν, σχηματίζοντας έναν μεγάλο κύκλο, σύμφωνα με την τοπική συνήθεια. Ένας παπάς είχε μια εξαιρετικά όμορφη κόρη· την είδε στο χορό και του καλοάρεσε.
Αμέσως πηγαίνει στον επίσκοπο και του λέει πως έρχεται να τον συμβουλευθεί για ένα ζήτημα που τον απασχολεί:
– Ένας άνθρωπος έχει στον κήπο του μια μηλιά που κάνει ωραία μήλα, μπορεί να τα μαζέψει ο ίδιος δοκιμάζοντας το πρώτο, ή πρέπει να αφήσει την πρωτιά στους ξένους;
Ο επίσκοπος απάντησε πως ο εν λόγω άνθρωπος είχε ασφαλώς το δικαίωμα να φάει τα μήλα του. Τότε ο παπάς πάει, παίρνει την κόρη του από τον χορό, την απάγει και ικανοποιεί την ανήθικη επιθυμία του.
Την ίδια στιγμή, η πλατεία του χωριού με τους χορευτές και όλη η πόλη εξαφανίζονται με μια ξαφνική καθίζηση. Μόνο η εκκλησία μένει όρθια στην άκρη του ανοίγματος της αβύσσου».
Ο θρύλος αναφέρεται σε Μελέτη της Ελένης Τζαβέλα Διευθύντριας του δημ. σχολείου Ταξιαρχών που έχει δημοσιευτεί στο περιοδικό “Τρικαλινά”.
