Η διφθερίτιδα είναι οξεία λοίμωξη του ανώτερου αναπνευστικού συστήματος που οφείλεται στο κορυνοβακτηρίδιο της διφθερίτιδας.
Πρόκειται για σοβαρή ασθένεια που μεταδίδεται με τα σταγονίδια της αναπνοής από ασθενείς, από φορείς και σπανιότερα με μολυσμένα τρόφιμα ή αντικείμενα.
Ειδικότερα, μεταδίδεται με τα εκκρίματα του ρινοφάρυγγα ασθενών και υγιών μικροβιοφορέων. Η νόσος έχει χρόνο επώασης 2-6 ημέρες και προσβάλλει συνήθως παιδιά ηλικίας μεγαλύτερης του ενός έτους. Τα μικρότερα και κυρίως τα κάτω των 6 μηνών προστατεύονται από τα μητρικά αντισώματα.
Πώς εκδηλώνεται
Η νόσος αρχίζει με μέτριο πυρετό και συμπτώματα από το ανώτερο αναπνευστικό. Στο φάρυγγα (διφθεριτική φαρυγγίτιδα) οι αμυγδαλές καλύπτονται από ρυπαρό (βρόμικο) και δύσοσμο επίχρισμα το οποίο σχηματίζει τις διφθέρες ή ψευδομεμβράνες που αποκολλώνται δύσκολα και αιμορραγούν. Υπάρχει τοπικός πόνος, δυσκαταποσία (δυσκολία στην κατάποση) και διόγκωση των τραχηλικών λεμφαδένων. Εάν υπάρξει επέκταση και στον λάρυγγα (διφθεριτική λαρυγγίτιδα) τότε θα παρουσιασθεί και βράγχος φωνής (βραχνάδα) μέχρι και αφωνία, βήχας και δύσπνοια.
Tο βακτηρίδιο της διφθερίτιδας προκαλεί την παραγωγή μίας τοξίνης, η οποία επιδρά στο κεντρικό νευρικό σύστημα και προκαλεί παράλυση σε διάφορα όργανα του σώματος. Ωστόσο, είναι ασθένεια που θεραπεύεται μετά από περίπου 3 εβδομάδες, χωρίς να αφήνει κανένα πρόβλημα.
Η διφθερίτιδα έχει αποτελέσει αιτία πολλών θανάτων κατά το παρελθόν. Σήμερα τα κρούσματα της νόσου σπανίζουν, καθώς πρακτικά έχει εξαλειφθεί από τον ανεπτυγμένο κόσμο λόγω των τακτικών εμβολιασμών, οι οποίοι συνεχίζονται μέχρι την οριστική της εξάλειψη.
Tο τελευταίο κρούσμα διφθερίτιδας στην Eλλάδα παρουσιάστηκε το 1970 και επανεμφανίστηκε το 2019 με θάνατο οκτάχρονου παιδιού που δεν είχε εμβολιαστεί πλήρως κατά της ασθένειας.
Η πρόληψη της νόσου γίνεται μέσω των συνδυασμένων εμβολίων DTaP τα οποία προστατεύουν από τον τέτανο, τη διφθερίτιδα και τον κοκκύτη και χορηγούνται ενδομυϊκά.
Απαραίτητο είναι να μην παραμελούνται οι επαναληπτικές δόσεις του εμβολίου.
