Αστείο για κουρείς, 300-400 μ.Χ.
Προέρχεται από τις σελίδες του αρχαιότερου βιβλίου με αστεία από όλο τον κόσμο που έχει σωθεί, από ένα κείμενο του 4ου αιώνα που φέρει τον τίτλο «Φιλόγελος», το οποίο αποδίδεται στους αρχαίους Έλληνες κωμικούς και συγγραφείς Ιεροκλή και Φιλάγριο. Το κείμενο έχει ως εξής:
«Όταν ρωτήθηκε από τον κουρέα της αυλής πώς ήθελε να κουρευτεί, ο βασιλιάς απάντησε: «Σιωπηλά»…
Αστείο για όσους υπολείπονται εξυπνάδας 300-400 μ.Χ.
Άλλο ένα ανέκδοτο από το ίδιο κείμενο αφορά ένα αγαπημένο κωμικό θέμα των Αρχαίων Ελλήνων, τον ηλίθιο.
«Θέλοντας να μάθει στον γάιδαρό του να μην τρώει, ένας παιδαγωγός δεν του έδινε φαγητό», λέει το κείμενο.
«Όταν ο γάιδαρος πέθανε από την πείνα, εκείνος είπε: Είχα μια μεγάλη απώλεια! Πάνω που είχε μάθει να μην τρώει, πέθανε»…
Ρωμαϊκό αστείο για τις μαμάδες 63 π.Χ.–14 μ.Χ.
Η Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία ήταν μια προηγμένη κοινωνία, οπότε το χιούμορ ήταν αναπόσπαστο συστατικό της καθημερινότητας της, όπως αποδεικνύει το ακόλουθο αστείο.
«Ο αυτοκράτορας Αύγουστος περιόδευε στην αυτοκρατορία, όταν παρατήρησε στο πλήθος έναν άνδρα που είχε εκπληκτική ομοιότητα με τον ίδιο».
«Εντυπωσιασμένος τον ρώτησε: ‘’Η μητέρα σου ήταν κάποτε στην υπηρεσία του παλατιού;». «Όχι, Υψηλότατε», απάντησε ο άνδρας, «αλλά ο πατέρας μου ήταν»…
Κλασσικό αστείο από την Αρχαία Ελλάδα 429 π.Χ.
Ένα πιο εκλεπτυσμένο αστείο από τον «Οιδίποδα Τύραννο» του Σοφοκλή.
«Ερώτηση: Ποιο ζώο περπατάει με τέσσερα πόδια το πρωί, με δύο το μεσημέρι και με τρία το βράδυ;
Απάντηση: Το ζώο που περπατάει με τα δύο πόδια; Ο άνθρωπος. Πηγαίνει στα τέσσερα ως μωρό, στα δύο πόδια ως άντρας και χρησιμοποιεί μπαστούνι στα γηρατειά»…
ΠΗΓΗ: tanea.gr
