- Η αιγυπτιακή αρχαιολογική αποστολή ανακοίνωσε την ανακάλυψη αρκετών στοιχείων που αναδεικνύουν τη θρησκευτική και πολιτική σημασία του οικισμού Ιχνάσια αλ-Μαντίνα κατά τη Φαραωνική, την Ελληνορωμαϊκή και τη Χριστιανική περίοδο.
- Ανάμεσα στα αντικείμενα εντοπίστηκε ένας επαναχρησιμοποιημένος λίθος που φέρει ένα ανάγλυφο με το όνομα του βασιλιά Σέσωστρι Γ΄, επιβεβαιώνοντας το ιερό καθεστώς της πόλης για τους αρχαίους Αιγυπτίους.
- Οι εργασίες έφεραν επίσης στο φως τις επεκτάσεις μιας βασιλικής της ρωμαϊκής εποχής, τα κατάλοιπα ενός αρχαίου ναού δωρικού ρυθμού και μια μαρμάρινη κεφαλή που ανήκει σε άγαλμα της Αφροδίτης.
Ένα συναρπαστικό ταξίδι στον χρόνο προσφέρει η τελευταία αρχαιολογική ανακοίνωση από την επαρχία Μπένι Σουέφ της Αιγύπτου.
Η αποκάλυψη σπάνιων αντικειμένων και κτισμάτων από διαφορετικές ιστορικές περιόδους επιβεβαιώνει τον πλούτο μιας περιοχής με βαθιές ρίζες στο παρελθόν. Τα ευρήματα αυτά ρίχνουν νέο φως στην καθημερινότητα και τη λατρεία των αρχαίων κατοίκων της.
Η περιοχή γνωστή ως Ιχνάσια αλ-Μαντίνα (Ihnasiya al-Madina), που βρίσκεται στην επαρχία Μπένι Σουέφ της Αιγύπτου, συνεχίζει να παρέχει απτές αποδείξεις για το πολυεπίπεδο παρελθόν της.
Η αιγυπτιακή αρχαιολογική αποστολή υπό το Ανώτατο Συμβούλιο Αρχαιοτήτων, με επικεφαλής τον Δρ. Μοχάμεντ Ιμπραήμ, Γενικό Διευθυντή του Τμήματος Αρχαιοτήτων του Μπένι Σουέφ, ανακοίνωσε την ανακάλυψη αρκετών στοιχείων που αναδεικνύουν τη θρησκευτική και πολιτική σημασία αυτού του οικισμού κατά τη Φαραωνική, την Ελληνορωμαϊκή και τη Χριστιανική περίοδο.
Το μυστικό του ανάγλυφου λίθου: Ένα ταξίδι στη Φαραωνική εποχή
Ανάμεσα στα αντικείμενα που εντοπίστηκαν είναι ένας επαναχρησιμοποιημένος λίθος που φέρει ένα ανάγλυφο με το όνομα του βασιλιά Σέσωστρι Γ΄.
Η επιγραφή περιλαμβάνει τους τίτλους στέψης και γέννησης του μονάρχη, καθώς και μια άλλη βασιλική δέλτο (καρτούς) που αναφέρει τον θεό Όσιρι Να Ριεφ, μία από τις κύριες θεότητες που λατρεύονταν στην Ιχνάσια κατά την ύστερη Φαραωνική περίοδο και την Πτολεμαϊκή εποχή.
Οι εργασίες έφεραν επίσης στο φως τις επεκτάσεις μιας βασιλικής της ρωμαϊκής εποχής, τα κατάλοιπα ενός αρχαίου ναού δωρικού ρυθμού, μια μαρμάρινη κεφαλή που ανήκει σε άγαλμα της Αφροδίτης, της ελληνικής θεάς του έρωτα και της ομορφιάς, καθώς και θραύσματα από αγάλματα τοίχου και κεραμικές μήτρες που χρησιμοποιούνταν για την κοπή ρωμαϊκών νομισμάτων.
Ο Υπουργός Τουρισμού και Αρχαιοτήτων, Σερίφ Φατχί, δήλωσε ότι οι ανακαλύψεις αυτές αποτελούν μια πρώτης τάξεως επιστημονική και πολιτιστική συνεισφορά, καθώς βοηθούν στην ανάδειξη της ιστορικής αξίας της περιοχής Ιχνάσια αλ-Μαντίνα και αποδεικνύουν την πολιτισμική και θρησκευτική ποικιλομορφία που χαρακτήριζε την Αίγυπτο κατά τις διάφορες ιστορικές περιόδους της.
Σχέδιο ανάδειξης της περιοχής και ένταξης στον παγκόσμιο τουριστικό χάρτη
Ο Φατχί τόνισε ότι το υπουργείο του διατηρεί σε προτεραιότητα την προσοχή του σε όλες τις τοποθεσίες της χώρας, στο πλαίσιο ενός σχεδίου που στοχεύει στη βελτίωση των συνθηκών τους, στην αποκατάστασή τους και στο άνοιγμα νέων περιοχών στην τουριστική διαδρομή, με σκοπό τη διεύρυνση του εύρους των προορισμών που συνδέονται με τον πολιτιστικό τουρισμό.
Στο μεταξύ, ο Χισάμ Ελ-Λέιθι, Γενικός Γραμματέας του Ανώτατου Συμβουλίου Αρχαιοτήτων, εξήγησε ότι η ανακάλυψη της βασιλικής δέλτου του βασιλιά Σέσωστρι Γ΄ αποτελεί ένα εξαιρετικά σημαντικό εύρημα, ιδιαίτερα επειδή ο συγκεκριμένος φαραώ συνδεόταν με αρκετά εμβληματικά κτίσματα στην Ιχνάσια αλ-Μαντίνα.
Το εύρημα επιβεβαιώνει το ιερό καθεστώς που κατείχε η πόλη για τους αρχαίους Αιγυπτίους, καθώς και το ενδιαφέρον που έδειχναν γι’ αυτήν οι κυβερνήτες του Μέσου Βασιλείου.
Ο Ελ-Λέιθι πρόσθεσε ότι οι δομές που αντιστοιχούν στη ρωμαϊκή βασιλική αποδεικνύουν την αρχιτεκτονική και λειτουργική εξέλιξη αυτού του τύπου κτιρίου. Κατά τη ρωμαϊκή περίοδο, η βασιλική λειτουργούσε ως δημόσιος χώρος για συγκεντρώσεις, καθώς και για διοικητικές και εμπορικές δραστηριότητες.
Αργότερα, κατά την πρώιμη χριστιανική εποχή, ο χώρος μετατράπηκε σε εκκλησία για τη διεξαγωγή της θείας λατρείας και εκκλησιαστικών συνόδων. Ο επικεφαλής του Τμήματος Αιγυπτιακών Αρχαιοτήτων του Ανώτατου Συμβουλίου Αρχαιοτήτων, Μοχάμεντ Αμπντέλ Μπαντί, έδωσε λεπτομέρειες σχετικά με την προκαταρκτική ανάλυση του δωρικού ναού.
Κίονες 45 τόνων και η αρχιτεκτονική μηχανική των αρχαίων
Τα αρχιτεκτονικά στοιχεία αυτού του κτιρίου επαναχρησιμοποιήθηκαν συστηματικά τον 6ο αιώνα μ.Χ., όταν χρησίμευσαν ως θεμέλια και πλατφόρμες στήριξης για τους κίονες της βασιλικής.
Οι κατασκευαστές της τελευταίας επανατοποθέτησαν τους λίθους και τους όγκους με ακανόνιστο τρόπο, προκειμένου να δημιουργήσουν μια στέρεη βάση ικανή να αντέξει το κολοσσιαίο βάρος των κιόνων, ορισμένοι από τους οποίους ζυγίζουν περίπου 45 τόνους.
Από αυτούς τους κίονες, τρεις παραμένουν στην αρχική τους θέση μέχρι σήμερα. Όσον αφορά το ομοίωμα της Αφροδίτης, ο Αμπντέλ Μπαντί σημείωσε ότι πρόκειται για ένα σπάνιο κομμάτι από καλλιτεχνική άποψη.
Η κεφαλή είναι λαξευμένη σε μάρμαρο, με προσεγγιστικές διαστάσεις 24 επί 25 εκατοστά, και ξεχωρίζει για την ακρίβεια της εκτέλεσής της και τη λεπτομέρεια των χαρακτηριστικών του προσώπου, καθώς και για τα σγουρά μαλλιά, φιλοτεχνημένα με ένα στυλ που αντανακλά τους κλασικούς κανόνες που ήταν τυπικοί για τις γλυπτικές αναπαραστάσεις θεοτήτων και εξεχουσών προσωπικοτήτων εκείνης της περιόδου.
Ο Διευθυντής της Κεντρικής Διοίκησης Αρχαιοτήτων της Μέσης Αιγύπτου, Σάμι Νταρντίρι, επεσήμανε ότι τα θραύσματα των επιτοίχιων αγαλμάτων που ανακαλύφθηκαν, μαζί με τις κεραμικές μήτρες για την παραγωγή νομισμάτων, αποδεικνύουν το καθεστώς της πόλης κατά τη διάρκεια της ρωμαϊκής κυριαρχίας, καθώς και τη συνέχεια της πολιτιστικής και οικονομικής της ζωτικότητας.
Ο Νταρντίρι πρόσθεσε ότι η χρονολόγηση και η επιστημονική μελέτη αυτών των υλικών βρίσκονται αυτή τη στιγμή σε εξέλιξη. Αξίζει να υπενθυμίσουμε ότι η Ιχνάσια αλ-Μαντίνα συγκαταλέγεται μεταξύ των σημαντικότερων αρχαιολογικών τοποθεσιών της Αιγύπτου. Υπήρξε η πρωτεύουσα της χώρας κατά τη διάρκεια της 9ης και 10ης Δυναστείας, καθώς και η πρωτεύουσα της εικοστής νομής της Άνω Αιγύπτου.
Η πόλη απέκτησε αξιοσημείωτη σημασία κατά τη διάρκεια του Μέσου Βασιλείου, του Νέου Βασιλείου και της Τρίτης Ενδιάμεσης Περιόδου, ενώ γνώρισε επίσης σημαντική ακμή κατά την Ελληνορωμαϊκή και τη Ρωμαϊκή εποχή, όταν ήταν γνωστή ως Ηρακλεούπολις η Μεγάλη (Heracleopolis Magna), που σημαίνει η μεγάλη πόλη του Ηρακλή.
Αυτές οι αποκαλύψεις αποτελούν μέρος της στρατηγικής του Ανώτατου Συμβουλίου Αρχαιοτήτων για την αποκάλυψη των ακόμη κρυμμένων μυστηρίων του φαραωνικού πολιτισμού, την ενίσχυση της ιστορικής έρευνας στις διάφορες τοποθεσίες και τη διασφάλιση της διατήρησης της πολιτιστικής κληρονομιάς της Αιγύπτου, προωθώντας παράλληλα τη διεθνή φήμη της.
