Ο Βενέτικος είναι ο μεγαλύτερος παραπόταμος του Αλιάκμονα και κυλάει εξ’ ολοκλήρου στο νομό Γρεβενών ενώνοντας τα ορεινά της Ηπείρου με τα πεδινά των Γρεβενών και σχηματίζει στο διάβα του τοπία μεγάλης αισθητικής αξίας.
Πηγάζει στα ανατολικά του νομού από δύο ρέματα που κατεβαίνουν, το ένα από τις νοτιοανατολικές πλαγιές της Βασιλίτσας και τα βορειοανατολικά του όρους Αυγό και το άλλο από τα νότια των υψωμάτων του Τάλιαρου. Τα δύο ρέματα (Ασπροπόταμος από τα δυτικά και Δοτσικιώτικο από τα βόρεια) συναντιούνται στο φαράγγι της Πορτίτσας, μεταξύ των χωριών Σπήλαιο και Παρόριο, σχηματίζοντας το αρχικό τμήμα του Βενέτικου. Λίγο πριν την συνάντηση τους ο βόρειος κλάδος του ποταμού έχει την ονομασία Βελονιάς.
Ο Βενέτικος στη συνέχεια κινείται από τα δυτικά προς τα ανατολικά σε μια απόσταση 46 χιλιομέτρων. Κυλάει νότια του Όρλιακα και συνεχίζει νότια της πόλης των Γρεβενών όπου στο σημείο που διέρχεται ο κεντρικός δρόμος που συνδέει τα Γρεβενά με την Καλαμπάκα, ρέει ανάμεσα σε κατακόρυφους κροκαλοπαγείς βράχους, τις περίφημες «Πύλες του Βενέτικου». Λίγα χιλιόμετρα πιο ανατολικά, κοντά στο χωριό Αγάπη, εκβάλλει στον Αλιάκμονα.
Στην πορεία του δέχεται τα νερά δεκάδων ρεμάτων. Στο μεγαλύτερο διάστημα του χρόνου τα νερά του έχουν έντονο γαλαζοπράσινο χρώμα, εκτός από τις περιόδους έντονων βροχοπτώσεων οπότε τα νερά του γεμίζουν λάσπη από τους παρακείμενους χείμαρρους.
Οι περιοχές γύρω από τον Βενέτικο χαρακτηρίζονται από μολασσικούς σχηματισμούς και αλλουβιακές αποθέσεις. Καθ’ όλη τη διαδρομή του, ο ποταμός σχηματίζει πολλούς και διαφορετικούς βιότοπους σε μία από τις πιο άγριες και παρθένες περιοχές της χώρας μας. Μεγάλα φαράγγια, ήρεμες κοιλάδες και πυκνά παραποτάμια δάση.
Ο Βενέτικος και τα ρέματα του είναι διάσημα για τους δεκάδες παλαιούς μύλους και τα θαυμαστα πέτρινα τοξωτά γεφύρια, όπως το γεφύρι της Πορτίτσας, του Αζίζ Αγά, του Σπανού, του Σταυροπόταμου, του Καλογήρου και τα Καγκέλια. Οι όχθες του γεφυρώνονταν στο παρελθόν από 19 γεφύρια από τα οποία σώζονται τα περισσότερα.
Μέρος αυτού του θαυμαστού τοπίου εξερευνήσαμε την περασμένη Κυριακή με αφετηρία το χωριό Σπήλαιο. Από εκεί ξεκινά μονοπάτι με κατάληξη το χωριό Τρίκωμο. Το πρώτο τμήμα του είναι πλακόστρωτο και κατηφορίζει μέσα σε πυκνή θαμνώδη βλάστηση ως το γεφύρι της Πορτίτσας, στην είσοδο του ομώνυμου φαραγγιού, ένα άνοιγμα λίγων μέτρων ανάμεσα σε δυο πανύψηλα βράχια. Σκοτεινό όταν φτάνουμε, εδώ αργεί να φωτίσει ο ήλιος. Το γεφύρι χτίστηκε γύρω στο 1743 και το μήκος τόξου του είναι 13 μέτρα.
Συνεχίζουμε ανηφορικά σε παρόχθιο δάσος μέχρι να βγούμε σε χωματόδρομο που ακολουθούμε μέχρι να συναντήσουμε τον δρόμο που ενώνει το Τρίκωμο με το Μοναχίτι. Δίπλα στο ξύλινο κιόσκι ακολουθούμε την όχθη του ποταμού ψάχνοντας για τη σήμανση που είναι αραιή αφού το μονοπάτι δεν συντηρείται. Παρόλα αυτά, πρόκειται για το ομορφότερο τμήμα της διαδρομής και το πιο άγριο αφού κινείται ανάμεσα σε πυκνή βλάστηση, απόκρημνα βράχια και γαλαζοπράσινο νερά.
Η τελευταία πινακίδα μας οδηγεί σε αδιέξοδο και αναγκαζόμαστε να σκαρφαλώσουμε ψηλότερα για να βρούμε τον χωματόδρομο που φτάνει σε σταυροδρόμι. Αριστερά συνεχίζει για το Τρίκωμο (1,2 χλμ) και δεξιά οδηγεί σε 15’ στο πέτρινο γεφύρι στη θέση «Καγκέλια». Είναι ένα δίτοξο γεφύρι, που οικοδομήθηκε από τον πρωτομάστορα Στέργιο Λάζο σε άγνωστη χρονολογία (φημολογείται πάντως ότι είναι παλαιότερο από εκείνο του Αζίζ-Αγά), έχει δε υποστεί επισκευές στο διάβα του χρόνου.
Βαδίζουμε ακολουθώντας τη ροή του ποταμού σε σκιερό δάσος, χωρίς σήμανση πλέον. Φτάνοντας σε διασταύρωση επιλέγουμε την αριστερή κατηφορική πορεία για να βρεθούμε σε λίγο μπροστά στην πλατιά κοίτη. Πρέπει να μπούμε μέσα στο νερό. Με τα παπούτσια, αφού οι πέτρες γλιστράνε και τα νερά είναι ορμητικά. Στη μέση της κοίτης το νερό φτάνει ως τα γόνατα αλλά χρησιμοποιώντας τα μπατόν φτάνουμε απέναντι με ασφάλεια για να συνεχίσουμε στον χωματόδρομο.
Και πάνω που ζυγώνουμε στο τέρμα, μόλις που στέγνωσαν κάλτσες και παπούτσια, νάτο πάλι το ποτάμι μπροστά μας. Γνωστή πλέον η τακτική, ξαναμπαίνουμε στο νερό για να φτάσουμε στο μεγάλο γεφύρι του Αζίζ Αγά.
Πρόκειται για το μεγαλύτερο μονότοξο γεφύρι της Μακεδονίας και το τρίτο μεγαλύτερο της Ελλάδας, μετά το γεφύρι της Πλάκας στον Άραχθο και το γεφύρι της Κόνιτσας στον Αώο. Χτίστηκε γύρω στο 1727 μ.Χ. και το όνομά του οφείλεται σ’ έναν Τούρκο Αγά που υπήρξε χρηματοδότης του.
Εδώ είναι το τέλος της εντυπωσιακής διαδρομής που είχε μήκος 12 χιλιόμετρα και κράτησε κοντά στις 5 ώρες με τις στάσεις.
Πηγές πληροφοριών
https://www.naturagraeca.com
https://el.wikipedia.org
ΤΑ ΝΕΑ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ
Περισσότερες πληροφορίες για τις δραστηριότητες του συλλόγου στα γραφεία μας – Μπότσαρη 2, 2ος όροφος (δίπλα στον ΟΤΕ) κάθε Παρασκευή 9-10 μ.μ. στην ιστοσελίδα μας trikalasport.gr, καθώς και στη σελίδα μας στο Facebook.
