Στον ακάλυπτο χώρο μεταξύ των πολυκατοικιων που βλέπουν στην οδό Αβέρωφ και Κοπάδη αντίστοιχα ένα πελώριο φουγάρο στέκει αγέρωχο εδώ και δεκαετίες. Οι περισσότεροι αγνοούν την ιστορία που κρύβεται πίσω του και είναι κομμάτι αυτού εδώ του τόπου. Το 1923 οι αδερφοί Τεγόπουλοι έφτιαξαν εργοστάσιο υφαντουργίας. Στο εργοστάσιο δούλευαν Μικρασιάτες, είχε 20 εργαλεία-μηχανήματα, έφτιαχνε αλατζά, φθηνό ύφασμα που μπορούσαν να το αγοράσουν όλοι. Το εργοστάσιο έγινε γνωστό σε όλη την Ελλάδα για ένα ξεχωριστό τραπεζομάντηλο. Το εργοστάσιο υπολειτουργούσε στον πόλεμο όμως δεν έκλεισε. Όταν έγινε η απελευθέρωση οι αδερφοί Τεγόπουλοι έφεραν καινούρια μηχανήματα και έτσι βγήκαν τα εργοστάσια με μικρότερο εργατικό προσωπικό. Το 1959 έκλεισε.
Με αφορμή τη δημοσίευση του φίλου Κώστα Μιχαλάκη. Συμφωνούμε απόλυτα με την άποψή του ότι θα πρέπει να ανακηρυχθεί διατηρητέο μνημείο, να συντηρηθεί και να αναδειχθεί όπως του αξίζει, αντί να στέκεται απλώς κρυμμένο στον ακάλυπτο μεταξύ των πολυκατοικιων που βλέπουν στην οδό Αβέρωφ και Κοπάδη αντίστοιχα.
