Τα παιδιά περιμένουν το Πάσχα πώς και πώς, λιγότερο για τις ημέρες διακοπών από το σχολείο και τα μαθήματα και περισσότερο για τα δώρα που, σε αντίθεση με τα Χριστούγεννα, είναι παραπάνω από ένα: Η λαμπάδα, ένα δώρο και συχνά ένα σοκολατένιο αυγό (που ακόμα πιο συχνά περιέχει και αυτό το δικό του δώρο). Και παρά τη λιτότητα που επιβάλλουν έτσι κι αλλιώς οι μέρες που διανύουμε, κανένας νονός ή γονιός δεν μπορεί να αντισταθεί στη λαχτάρα του παιδιού για το δώρο του! Αυτό που έχει ήδη επιλέξει πολλές μέρες πριν και που ονειρεύεται κάθε βράδυ πριν και κατά τη διάρκεια του ύπνου του.
Της Βιβής Μαργαρίτη
Το Πάσχα έφτασε και τα παιδιά, που δεν κατανοούν την κρίση και που εξακολουθούν να βομβαρδίζονται με διαφημίσεις για λαμπάδες και παιχνίδια έχουν κάνει ήδη τα σχέδιά τους για το δώρο που θα ζητήσουν από το νονό και τη νονά. Όμως φέτος φαίνεται πως λογαριάζουν χωρίς τον… νονό αφού η οικονομική κρίση έχει φέρει αλλαγή στις συνήθειες. Έτσι τα βαφτιστήρια μάλλον θα πρέπει να περιορίσουν τα σχέδιά τους σε κάτι πιο οικονομικό.
Κι ενώ παλιά (όχι πολύ παλιά, στο πρόσφατο παρελθόν) οι γονείς, ο παππούς, η γιαγιά, ο νονός και η νονά κλπ αγόραζαν παιχνίδια με βάση τα θέλω του παιδιού και την ικανοποίησή του, πλέον αυτό, όσο κι αν το επιθυμούν, δεν είναι εφικτό. Η τσέπη δεν επιτρέπει σπατάλες, ούτε περιττά έξοδα. Πια όλοι περιοριζόμαστε στα άκρως απαραίτητα.
Τιμές
«Οι τιμές τους είναι αρκετά λογικές όταν πρόκειται για κάτι απλό, όμως σίγουρα ανεβαίνουν όταν μιλάμε για επώνυμες λαμπάδες με παιχνίδια. Έτσι, κάποιος μπορεί να βρει μία λαμπάδα των 5 ευρώ, αλλά και τις επώνυμες που ξεκινούν από 10 και φτάνουν και τα 40ευρώ. Μιλάμε για λαμπάδες που συνοδεύονται από επώνυμο παιχνίδι» μας απαντά ο ένας εκ των ιδιοκτητών του καταστήματος παιχνιδιών «JUNIOR TOYS» Βάιος Μπαμπανάρας.
Οι γονείς πλέον έχοντας πολλές άλλες ανάγκες να καλύψουν βάζουν σε δεύτερη μοίρα την αγορά παιχνιδιών, ή τουλάχιστον προσπαθούν να περιορίσουν τη δαπάνη που στο παρελθόν ήταν ανεξέλεγκτη με τα παιδικά δωμάτια να μετατρέπονται σε αποθήκες και καταστήματα παιχνιδιών. Οι γονείς προβληματίζονται με τις τιμές και κάνουν συμφωνίες με τα παιδιά όσο εφικτό μπορεί να είναι κάτι τέτοιο για το είδος και την ποσότητα. Πολλές φορές όμως δεν τα καταφέρνουν και δεν είναι λίγες οι φορές που έρχονται αντιμέτωποι εντός των παιχνιδάδικων όπου τα παιδιά κάνουν σκηνές απείρου κάλλους.
…Και μπορεί παλιότερα η βόλτα να συνοδευόταν από την αγορά παιχνιδιών, πλέον αυτό δεν ισχύει. Τα παιδιά παίρνουν παιχνίδια μόνο σε ειδικές περιπτώσεις, γιορτές, γενέθλια κ.α. «Παλιά κάποιος μπορεί να έμπαινε σε ένα παιχνιδάδικο και 2 και 3 φορές την εβδομάδα. Τώρα μπαίνει μόνο στις κύριες εποχές Χριστούγεννα-Πάσχα-Απόκριες και να καλύπτεται από την αυθόρμητη αγορά των περιπτέρων με παιχνίδια άγνωστης ποιότητας» τονίζει.
Στροφή στο οικονομικό
Εκείνο που παρατηρείται τα τελευταία χρόνια, όχι μόνο στην αγορά των παιχνιδιών, αλλά γενικότερα στην αγορά είναι η στροφή προς οικονομικά προϊόντα.«Παλιά υπήρχε μία οικονομική άνεση. Κατά 80%-90% οι γονείς και τα παιδιά προτιμούσαν τα επώνυμα παιχνίδια και κατά 10% περίπου ανώνυμα» απαντά ο κ. Μπαμπανάρας και προσθέτει «Παλιά αγόραζαν χωρίς να σκεφτούν το οικονομικό, παρά μόνο να ικανοποιήσουν το κάθε παιδί. Σήμερα αγοράζουν όσο αντέχει η τσέπη».
Παρόλα αυτά πρώτα στις προτιμήσεις των παιδιών εξακολουθούν να παραμένουν τα διαφημιζόμενα παιχνίδια και τα πολύ επώνυμα. Τα κορίτσια προτιμούν τις Barbie, τις Monster High με χτενίσματα, τατουάζ ή πατίνια. Από τα πιο δημοφιλή παιχνίδια για αγόρια είναι ο παιχταράς, Hot Weels, Trash Pack, Max Steel και τα χελωνονιντζάκια.
Όσο για το πότε τα παιδιά σταματούν να ζητάνε παιχνίδια ως δώρο. «Από την Ε’ με ΣΤ’ τάξη του Δημοτικού, οπότε κι αλλάζουν οι προτιμήσεις τους και στρέφονται στα είδη τεχνολογίας» μας λέει ο κ. Μπαμπανάρας.
Δημοσιευμένο στη ΝΕΑ ΣΕΛΙΔΑ
