Ξεκίνησε το Τρικαλινό παζάρι-Μία εμπορική συνήθεια που κρατά σταθερά από το 1800

Η εμποροπανήγυρη, ένα από τα παλιότερα έθιμα της περιοχής αναβιώνει πιστά κάθε χρόνο στην πόλη των Τρικάλων. Είναι μια από τις καθιερωμένες πια συνήθειες των Τρικαλινών που με την έναρξή της αφήνουν πίσω τους το καλοκαίρι. Σηματοδοτεί την αρχή του φθινοπώρου και τον ερχομό του χειμώνα. Άλλωστε αυτός ήταν και ο αρχικός σκοπός: ο εφοδιασμός των οικογενειών για το χειμώνα με ζώα, τρόφιμα, είδη οικιακής και επαγγελματικής χρήσης.Μπορεί να πέρασαν δεκάδες χρόνια, οι καιροί και οι ανάγκες των καταναλωτών να άλλαξαν ωστόσο κάθε χρόνο η εμποροπανήγυρη, το γνωστό Τρικαλινό παζάρι, εξακολουθεί να πραγματοποιείται με μεγάλη επιτυχία και μεγάλη προσέλευση και να κρατά ακόμη την παράδοση ζωντανή.

Σταθερά από 14 έως 21 Σεπτεμβρίου, κάθε έτος, η εμποροπανήγυρη Τρικάλων, όπως ονομάζεται επίσημα πλέον, αποτελεί γεγονός. Οι προετοιμασίες από το Δήμο ολοκληρώνονται σιγά, σιγά και  οι παράγκες στήνονται η μία δίπλα στην άλλη στις Καρυές Τρικάλων. Λούνα Παρκ,  ψητοπωλεία, ζεστοί λουκουμάδες κι απαραιτήτως  παραδοσιακός χαλβάς είδη προικός και πολλά άλλα θα διατίθενται και φέτος προς πώληση.

Χωρίς αλλαγές και χωρίς εκδηλώσεις αναμένεται να αποτελέσει για άλλη μια χρονιά πόλο έλξης χιλιάδων Τρικαλινών, από τις μικρές μέχρι τις μεγάλες και τις πολύ μεγάλες ηλικίες, οι οποίοι θα προσέλθουν για αγορές ή απλώς για την καθιερωμένη βόλτα ανάμεσα στους πάγκους

Από το 1800

Κοιτώντας πίσω διαπιστώνουμε ότι η καταναλωτική αυτή συνήθεια έχει ιστορία χρόνων. Η αφετηρία της εντοπίζεται στα χρόνια της Τουρκοκρατίας, αφού οι ρίζες του βρίσκονται στα τέλη του 1800. Τότε ήταν εμποροζωοπανήγυρη και αρχικά διεξάγονταν αρχές Οκτωβρίου για να μετατεθεί αργότερα, μεταπολεμικά, στα μέσα Σεπτεμβρίου προκειμένου να αποφευχθούν προβλήματα από τις καιρικές συνθήκες.

Άντρες, γυναίκες και μικρά παιδιά φορώντας τα καλά τους ερχόταν από κάθε γωνιά του Νομού με κάθε μέσο, γαϊδούρια, μουλάρια, βοδάμαξες ακόμη και με τα πόδια σε πολλές περιπτώσεις, εξάλλου τα μέσα τότε ήταν περιορισμένα και ελάχιστοι είχαν τη δυνατότητα, όπως οι τσέλιγκες να καμαρώσουν με τα περήφανα άλογά τους.

 

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ