Μια εκδήλωση βαθιάς ευαισθησίας, όπου η τέχνη συνάντησε την ψυχή και ο λόγος ενώθηκε με τη μουσική, φιλοξένησε το απόγευμα της Τετάρτης το Μουσείο Τσιτσάνη. Με τίτλο «Τραγούδια και Ιστορίες για τη Μοναξιά και τη Μοναχικότητα», το Κέντρο Ημέρας για Άτομα με Άνοια «ΝΟΗΜΑ» της ΕΠΑΨΥ και το Εργαστήρι Δημιουργικής Γραφής «Λέξη-Λέξη» του συγγραφέα Νίκου Μάντζιου δημιούργησαν μια ατμόσφαιρα που κάλεσε το κοινό να κοιτάξει προς τα μέσα.
Ο Επιστημονικά Υπεύθυνος του Κέντρου, Αχιλλέας Οικονόμου, ψυχίατρος και διηγηματογράφος, άνοιξε τη συζήτηση φωτίζοντας τις όψεις της μοναχικότητας και της μοναξιάς μέσα από το πρίσμα της ψυχιατρικής και της ψυχολογίας. Με λόγο γήινο, καθαρό και ανθρώπινο, έδωσε στο κοινό εργαλεία κατανόησης για συναισθήματα που όλοι – σε κάποια στιγμή της ζωής – έχουμε νιώσει.
Τη σκυτάλη πήρε ο συγγραφέας Νίκος Μάντζιος, ο οποίος μίλησε με τρόπο αφοπλιστικά αληθινό για τις δύο αυτές έννοιες. Στάθηκε στη μοναξιά που μπορεί να γεννηθεί μέσα στο πλήθος, μετά από μια απώλεια, ακόμα και μέσα σε μια σχέση που χάνει τον διάλογό της. Με μια από τις πιο δυνατές στιγμές της ομιλίας του, τόνισε:
«Αν η μοναξιά είναι η drama queen, η μοναχικότητα είναι ο γκουρού που σου ψιθυρίζει: Άσε τον κόσμο… άκου λίγο κι εσένα».
Λόγια που άφησαν ένα χαμόγελο κατανόησης στο κοινό, ίσως και μια μικρή παρηγοριά.
Την εκδήλωση «έντυσε» μουσικά ένα όμορφο, ζεστό πρόγραμμα από τους Δημήτρη Λατσάρα, Χάρη Καραμπέρη και Νάσια Κρανιά, που με τις επιλογές και την ερμηνεία τους δημιούργησαν έναν ήχο που αγκάλιασε κάθε ιστορία και κάθε σκέψη.
Ήταν μια από εκείνες τις στιγμές που η τέχνη λειτουργεί θεραπευτικά, ακόμη κι όταν το θέμα είναι η μοναξιά. Μια εκδήλωση με ουσία, ευαισθησία και τη βαθιά ανάγκη να μοιραζόμαστε όσα μας βαραίνουν – ή μας λυτρώνουν.
