Στις κορφές των Δυτικών Αγράφων ο Σ.Π.ΟΡ.Τ 

Είναι μια ενότητα του Αγραφιώτικου τοπίου που δικαιολογεί απόλυτα το όνομά της, Άγραφα. Απρόσιτες κορυφές η μία μετά την άλλη μακριά από χωριά και οικισμούς. Ελάχιστα και απομονωμένα διάσελα με κάποια μικρά μαντριά έρημα πλέον από κοπάδια.

Μιλάμε για το τμήμα των Δυτικών Αγράφων που υψώνεται βόρεια από το Ασπρόρεμα και φτάνει μέχρι την Παναγία Σπηλιάς. Ψηλοράχη, Ασημόραχη, Κορυφή, Μπαλτενήσι, Πυραμίδα, Κουκουρούντζος, Κουρούνα, η μία μετά την άλλη, λίγο πάνω ή λίγο κάτω από τα 2000 μέτρα. Πέτρινο απροσπέλαστο τείχος.

Έχοντας ανέβει επανειλημμένα στην Ασημόραχη (Σαλαγιάννη) που αγναντεύει τις άλλες από τα 2130 μέτρα, επιχειρήσαμε να προσπελάσουμε τις πιο μακρινές. Κορυφή, Μπαλτενήσι, Πυραμίδα, ξεκινώντας από το Λεοντίτο.

Για καλή μας τύχη το γκρέιντερ είχε μόλις ανοίξει τον χωματόδρομο που φτάνει ως το μαντρί στα 1450 μέτρα, γλιτώνοντάς μας από δίωρη πορεία μέχρι εκεί. Στη συνέχεια χρειαστήκαμε 30 λεπτά περίπου ως το διάσελο δεξιά της Ασημόραχης.

Προσπερνώντας ένα δεύτερο μαντρί φτάνουμε στον χωματόδρομο που έρχεται από την κατεύθυνση της Στεφανιάδας. Πρόσφατα ανοιγμένος και αυτός μάλλον για τις ανάγκες ενός άλλου μαντριού στη ρίζα της κορυφής Τσουρνάτα. Εδώ υπάρχει νερό άφθονο και παγωμένο για να σβήσει τη δίψα μας καθώς σήμερα είναι ζέστη, ο ήλιος πυρώνει τα βράχια και ο άνεμος δεν φτάνει ως εδώ.

Ο δρόμος σταματάει στη θέση Σαλαγιάννη όπου υπάρχει το ψηλότερο μαντρί της περιοχής. Έχουμε τώρα μπροστά μας την εντελώς κατακόρυφη Κορυφή (υψ. 2009 μ.),  ένα τεράστιο λιθοσωρό απέναντι ακριβώς από την Ασημόραχη.

Πρώτη κορυφή και από κει στη δεύτερη την πιο ψηλή. Από εδώ μπορούμε να εκτιμήσουμε καλύτερα το ανάγλυφο της οροσειράς. Ασημόραχη, Διχάλα, Σουφλί, Ντελιδήμι. Μια απόκρημνη κορδιλιέρα αποσαθρωμένων εξάρσεων, ένας χώρος πάνω από την άβυσσο. Αλήθεια τι γυρεύουμε σ’ αυτά τα κακοτράχαλα μέρη, στις  κούρνιες των αρπακτικών, στο τέλος του κόσμου;

Η επόμενη κορυφή είναι το Μπαλτενήσι, ένας καταπράσινος από τις βροχές πύργος που φτάνει στα 2020 μέτρα. Το κακό είναι ότι μεσολαβεί ένα πολύ απότομο κατέβασμα 220 μέτρων μέχρι τη βάση του που απαιτεί μεγάλη προσοχή. Σημάδια δεν υπάρχουν, τα ίχνη των ζώων έσβησαν, βαδίζουμε με το ένστικτο. Μια μικρή ανάπαυλα στην καταπράσινη βάση και η τελική ανάβαση που αν και πολύ απότομη είναι ασφαλής.

Μέχρι το σπασμένο κολωνάκι της κορυφής χρειαστήκαμε 4 ώρες για να καλύψουμε τα 7 χιλιόμετρα της απαιτητικής διαδρομής. Είμαστε πάνω ακριβώς από το Ασπρόρεμα, βλέπουμε τη στέγη του μεγάλου μαντριού (και αυτό εγκαταλελειμμένο πλέον) όπου πριν από χρόνια φιλοξενηθήκαμε ερχόμενοι από το Μοναστηράκι Ευρυτανίας.

Απέναντί μας το συγκρότημα Λιάκουρα – Φτέρη με την απόκρημνη απόληξή του και δεξιότερα τα γαλανά νερά της λίμνης των Κρεμαστών. Βρισκόμαστε ακριβώς στο κέντρο του ηπειρωτικού κορμού της χώρας με ορατότητα από την Τύμφη μέχρι τον Τυμφρηστό. Δίπλα μας η Πυραμίδα (υψ. 2003 μ.) αλλά ούτε σκέψη να ανεβούμε, αφού μεσολαβεί κατάβαση 300 περίπου μέτρων και άλλη τόση ανάβαση.

Επιστροφή από την ίδια περίπου διαδρομή μέχρι να φτάσουμε στο Σαλαγιάννη. Πίσω μας πυκνά μαύρα σύννεφα συγκεντρώθηκαν πάνω από το Μπαλτενήσι, κάποιες ψιχάλες φτάνουν μέχρι εδώ.

Απόγευμα πλέον βρισκόμαστε στα αυτοκίνητά μας μετά από 8 ώρες πορείας μαζί με τις απαραίτητες στάσεις. 13 χιλιόμετρα δύσκολης πορείας στην καρδιά των Αγράφων.

ΤΑ ΝΕΑ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ

Περισσότερες πληροφορίες για τις δραστηριότητες του συλλόγου στα γραφεία μας – Μπότσαρη 2, 2ος όροφος (δίπλα στον ΟΤΕ) κάθε Παρασκευή 9-10 μ.μ. στην ιστοσελίδα μας trikalasport.gr, καθώς και στη σελίδα μας στο Facebook.